امروز معمولی تر از هر روز دیگه و حتی خسته کننده تر بود .
حتی فرصت آرزو کردن هم نداشتم ….

حتی اگه یه روز هم بری باید بری کل فامیل رو بگردی  …. این هم خوبه هم بده . کلی آدم که ندیدی چند وقته رو می بینی اما از اونور هم کلی جایی که باید بری رو از دست میدی …..

شب یلدا داشتیم و شب یلدای +۱ . هر دو تاش خوب بود ….

.

رفتم دکتر گفت عمل ت خوب بوده . باز ۳ ماه دیگه بیا ….

نکته : بدترین لحظات زندگی آدم اون وقتیه که کلی آب خوردی واسه سونوگرافی و نوبتت نمیشه !

حتی اگه یه روز هم بری باید بری کل فامیل رو بگردی  …. این هم خوبه هم بده . کلی آدم که ندیدی چند وقته رو می بینی اما از اونور هم کلی جایی که باید بری رو از دست میدی …..

شب یلدا داشتیم و شب یلدای +۱ . هر دو تاش خوب بود ….

.

رفتم دکتر گفت عمل ت خوب بوده . باز ۳ ماه دیگه بیا ….

نکته : بدترین لحظات زندگی آدم اون وقتیه که کلی آب خوردی واسه سونوگرافی و نوبتت نمیشه !

یادمه . یادته ؟

خدا کنه یادت باشه ….

یادمه . یادته ؟

خدا کنه یادت باشه ….

درنا جان رفتنت باور نکردنی ست ….

میرزا آقا عسگری ( مانی )

ناراحت نیستم .

شاید راحت تر بشه توش نوشت …..

قضیه همون چند سال پیش شده که حس بود مطلب نبود ، مطلب بود حس نبود ، بعضی وقتا هم هر دو نبود …. الان بیشتر همون قضیه مطلب بود حس نبود هست .

دیگه حالا تصمیم گرفتم که هر وقت مطلبی بود حس ش رو به زور هم که شده بیارم . اصلن ( اصلاً ) به خاطر همین موضوع هم که شده میرم دامین ۵ ساله تمدید می کنم . حالا ببین ….

این مدت ۲ ماهه رو هم تا الان حسش هست بنویسم که یادم باشه همیشه …..

اواخر تیر ۹۰ :

در گیر و دار شدید تحویل پروژه ها بود که دایی جانمان تصادف کردن، چون خونه شون پله دار بود تشریف آوردن منزل ما . اون یکی دایی مون هم اسباب کشی داشتن چون خونه شون رو داشتن میچیدن تشریف آوردن خونه ما . خاله جان اینا هم از مسافرت اومدن شب اولی تشریف آوردن منزل ما …. همه مون با اینکه دور هم بودیم ولی خوب ناراحتیه تصادف دایی جان کوچیکه رو داشتیم ….
خاله بزرگه هم مامان نازی رو از اصفهان به یه ترفندی آورد بوشهر … یه جریانی هم داشتیم سر اون مسئله …..
من همچنان در گیر و دار تحویل پروژه ها بودم . شب ها تا صبح کار می کردم . یه ۲ ساعت می خوابیدم بعد باز روز از نو روزی از نو . این دفعه زیاد نشد این آخری هاش با سُرور با هم کار کنیم ( اما تا قبلش با هم بودیم ) .
صبح روز تحویل پروژه روستا ۲ که بود زنگ زدم گفتم خاله می خوای برگردی اصفهان منم باهات میام هر چند که ریزه کاری های پروژه طرحم مونده بود . بعد از تحویل روستا هم رفتم پلی پلات ، کارام رو که به محمود زحمت داده بودم برام پلات بگیره رو گرفتم .
تا شب ش کار ها رو همه تموم کردم و بردم دادم به سُرور جون . باز زحمت دادم بهش واسه این ترم هم …..
و فرداش با فروغ راهی اصفهان شدیم….

دختر خاله جان چون معلم کانون زبان شده بود دیگه کمر وقت داشت با ما باشه . فقط تو خونه و گاهی هم بیرون رفتنا با هم بودیم .
روز اول با آریا و فروغ رفتیم میدان امام. مسجد شیخ لطف الله و بازار قیصریه رو بازدید کردیم . بعدشم رفتیم آمادگاه هر چی دنبال کتابایی که می خواستم، گشتم پیدا نکردم . یکی هم که بود خیلی گرون بود بیخیالش شدم .
یه روزم با مرضیه و فروغ و شوهر خاله رفتیم کارتینگ و شهر بازی و سینمای ۴ بعدی . خوب بود اون روز خیلی خوش گذشت .
یه روز دیگه هم با فروغ رفتیم اصفهان عالیقاپو و مسجد امام . که بعدش من حالم بد شد و شوهر خاله جان آژانس گرفت و ما رو راهی شاهین شهر کرد . بعدشم مراسم آمبولانس کشون داشتن برام :دی …..

یه روز دیگه هم یکی از دوست های اینترنتی رو دیدم . آیه جان از دیدنت خیلی خوشحال شدم :* …

بعدشم دیگه یک هفته تموم شد و ما برگشتیم بوشهر .

بعد از اون هم که دیگه ماه رمضان بود و ما هم به مدت تقریبن ( تقریباً ) یک ماه رفتیم سر کار تو اداره برنامه ریزی . با فروزی بودیم خوب بود . هم خوب بود هم بد  بود …. دیگه هم نمی ریم حالا :دی .

در حال حاضر هم کلاس زبان میریم و میایم ….

برای عید فطر هم رفتیم شیراز ، یه عروسی خانوادگی هم بود که اون هم رفتیم . کلی خانواده دیدیم . خوب بود .
حتی روی ریل قطار هم کلی ندید بدید بازی در آوردیم :دی .

فردا هم انتخاب واحد هست . چه زود گذشت . ترم ۷ی شدیم ….. ای وای ای وای .

این هم بعد از کلی مدت ….

مانا باشید

6 سال پیش ۹ شهریور یه وبلاگ درست کردم . از همون روز اول اسمش روزی روزگاری بود و من مریم خانومی …. اینا همه ش قضیه داشت که این این شد و اون اون !

حرف تکراری نمی خوام بزنم فقط اینکه چند تا از بهترین بهترین دوست هام رو از طریق وبلاگ و وبلاگ نویسی پیدا کردم . همین …

6 ساله شدنت مبارک با تاخیر

وقی هیچی نیست که بهش دل خوش باشی ، دیگه چه آرزویی ….

.

آرزو می کنم برای خوشبختی ت، سلامتی ت، شادی ت، و آرزو می کنم برایت همه خوبی های دنیا را …. همه آرزوهایی که آرزویشان را داری !

بالاخره باید یک چیز قشنگی تویش می بود که حس کنی قشنگ است ! این طوری، بی هیچ صدایی، بی هیچ هیجانی، بی هیچ نکته مثبتی که کششی باشه برای ادامه اش، چطور هنوز هم می گویی باز بستگی به دید خودت دارد ؟! هوم ؟
پس زندگی آنقدر ها هم که می گویند قشنگ نیست !

این هم سفره هفت سین امسال ما ….

این روزها هیچ چیز خوشحال کننده نیست ؛ یک حس مُرده در وجودم رخنه کرده ست ….

این روزها هوا ابری ست ، باران می بارد …. زیر باران باید رفت ، کنار دریا ، کفشامونو در بیاریم زیر بارون کنار دریا قدم بزنیم …. از احساسات بدمان بگوییم به دریا ، تا دریا ببرد آنها را با خود …. . شاید آن وقت خوشحال شدیم ….

نتیجه نوشت : آدم را ها رو بی خود و بی جهت عصبانی نکنید که هی به دلشان نمک بزنید که هی آن ها را سر هیچ و پوچ از عصبانیت لبریز کنید !

اول نوشت : فقط نمی دونم چه حکمتیه که به هر کی بیشتر احترام میذاری بیشتر تو احترام خودش دو پایی می تنگه !

.

تولدم – پروژه طرح ۲ – انتخاب واحد – شیراز – پروژه ساحتمان ۱ – برف بازی و ….

.

پ.ن : ایست بازرسی دانشگاه ! نوبره بخدا ! #:-S 

فردا امتحانام تموم میشه . هی دارم به این و اون فخر فروشی می کنم     . بچه س دیگه . دلش شاده   …..
خواهر : از فردا که کوزت شدی حالیت می کنم که فخر فروشی یعنی چی …. >:)
ایشششش همه ش می زنن تو ذوق بچه ! اگه بچه فردا پس فردا رشد نکرد (بگو ماشالله ) کی باید پاسخگو باشه آخه ؟
فردا امتحانا تموم میشه ولی خب تازه اول کاره واسه پروژه ها . امتحانا که تا الان به جز یکی ش (درس عمومی خر ! ) خوب بوده . امیدوارم فردایی هم خوب باشه و به خیر و خوشی تموم بشن …..

امتحان آخری چقدر سخته خوندش . اصن (اصلاً) حس خوندنش نمیاد   . بازی گوشی م گرفته   ( اسمایلی بچه های دبستانی   )

پی نوشت : دلم برای پست های با ایموشن تنگ شده بود …. شما خُرده نگیرید   ….

مهم نوشت : دوستتون دارم به همون اندازه که باید …..