چند سال پیش با وبنویسها رفتیم مرکز نگهداری کودکان بی سرپرست . همون موقع هم عزیزی از دست داده بودم و روزگارم تلخ بود . هماهنگی هایش رو استاد انجام داد و من از کنگان حرکت کردم که به برنامه برسم هرچند که پریشون حال بودم . برنامه به نحو احسنت انجام شد دوستان رفتن به اتاقها سر زدن از دید و بازدیدی با همه بچه ها انجام دادن منم موندم تو سالن با بپسر بچه ها با توپ پلاستیکی فوتبال بازی کردم چند تاشون رو شونه هام گذاشتم و کمی سرگرمشون کردم و….

موقع خداحافظی که همه تو حیاط ایستاده بودیم یکی از پسرها در رو باز کرد و با شادی داد زد عمو خدافـــــــــــــــــــــــــظ

همونجا تمام موهای بدنم بلند شد، یه حس شیرینی بهم داد و سبکم کرد

دنبال همچین حسی هستم ، یعنی محتاج اون حس هستم

   چند سال پیش با وبنویسها رفتیم مرکز نگهداری کودکان بی سرپرست . همون موقع هم عزیزی از دست داده بودم و روزگارم تلخ بود . هماهنگی هایش رو استاد انجام داد و من از کنگان حرکت کردم که به برنامه برسم هرچند که پریشون حال بودم . برنامه به نحو احسنت انجام شد دوستان رفتن به اتاقها سر زدن از دید و بازدیدی با همه بچه ها انجام دادن منم موندم تو سالن با بپسر بچه ها با توپ پلاستیکی فوتبال بازی کردم چند تاشون رو شونه هام گذاشتم و کمی سرگرمشون کردم و….

موقع خداحافظی که همه تو حیاط ایستاده بودیم یکی از پسرها در رو باز کرد و با شادی داد زد عمو خدافـــــــــــــــــــــــــظ

همونجا تمام موهای بدنم بلند شد، یه حس شیرینی بهم داد و سبکم کرد

دنبال همچین حسی هستم ، یعنی محتاج اون حس هستم

وقتی فشار بالا میره و حتی انگیزه ای برای شنیدن گفته های همدرد هم نداری نوشتن میتونه کمکت کنه.

اما وقتی میایی اینجا بنویسی ، میبینی خارجکی نوشته که آقا نمیتونی از این وبلاگت استفاده کنی

حالا چرا نمیدونم ، باید برم سراغ متخصصش که راهنماییم کنه . حالا هم که درستش کرده ازم سمبوسه میخواد اونم چهارتا !!!

ولی اشکال نداره همین که درستش کردی یه دنیا ممنونتیم

خلاصه هر وقت نیازش داشتیم خراب بود .

اصلا  همیشه همینجور بوده :

چند سالی هست بیمه هستم و هیچ وقت هم ازش استفاده نکرده بودم فقط هر ماه کلی پول از حقوقم کسر میشه و واریز بیمه میشه .از قضا چند وقت پیش ما سرما خوردیم و نیاز شد بریم دکتر که اگه بشه سوزنی بزنه و راحت بشیم . همین که دفترچه رو دادم به منشی گفت آقا این مهلتش تمام شده و باید آزاد حساب کنیم وقتی تاریخ اتمام دفترچه رو نگاه کردم دیدم دقیقا روز قبلش تمام شده بود !!!

مخلص کلوم هر وقت یه چیزی نیاز داشتیم یه گره ای توش افتاد.

وقتی فشار بالا میره و حتی انگیزه ای برای شنیدن گفته های همدرد هم نداری نوشتن میتونه کمکت کنه.

اما وقتی میایی اینجا بنویسی ، میبینی خارجکی نوشته که آقا نمیتونی از این وبلاگت استفاده کنی

حالا چرا نمیدونم ، باید برم سراغ متخصصش که راهنماییم کنه . حالا هم که درستش کرده ازم سمبوسه میخواد اونم چهارتا !!!

ولی اشکال نداره همین که درستش کردی یه دنیا ممنونتیم

خلاصه هر وقت نیازش داشتیم خراب بود .

اصلا  همیشه همینجور بوده :

چند سالی هست بیمه هستم و هیچ وقت هم ازش استفاده نکرده بودم فقط هر ماه کلی پول از حقوقم کسر میشه و واریز بیمه میشه .از قضا چند وقت پیش ما سرما خوردیم و نیاز شد بریم دکتر که اگه بشه سوزنی بزنه و راحت بشیم . همین که دفترچه رو دادم به منشی گفت آقا این مهلتش تمام شده و باید آزاد حساب کنیم وقتی تاریخ اتمام دفترچه رو نگاه کردم دیدم دقیقا روز قبلش تمام شده بود !!!

مخلص کلوم هر وقت یه چیزی نیاز داشتیم یه گره ای توش افتاد.

آذرماه همیشه پر بود از خاطرات خوش ، که تو این چند سال با خوب شدن هوا هر زمان وقتی آزاد میدیدیم به تفریح و گردش میرفتیم و …

یکی دو ماه پیش بود که بصورت اتفاقی رفتم آرشیو وبلاگهای قدیمی رو خوندم و چند تا از پستهای دوستان که اون زمان مینوشتن حالم رو عوض کرده بود . همون موقع قصد کردم امسال با اتمام آذر بیام و از چند مطلب نوشته شده از اون زمان یه متن جالبی در همون حال و هوا جمع آوری کنم . که …

نمیدونم چرا و به چه دلیل ولی انگار خدا نمیخواد دلخوشی داشته باشم و با اولین حرکت بعد از سالها انتظار دوباره چنان زدمون زمین که به عدالتش شک کنم !

اینجور که داره پیش میره تا چند سال آینده دیگه هیچ جوونی تو خانواده برامون نمیمونه .

آخه این چه عدالتی بود ؟!!!

خواهر نداشتیم اما یه دختر خاله داشتیم که جاشو پر کرده بود.

خدا این هم ندیدی ؟ اونم ازمون گرفتی ؟

اینم عدالتته  خدا؟

حرفم نمیاد . فقط خاطرات آذر ماه رو برام کردی زهر مار !

پی نوشت :

- نمیدونم به چه زبون از همه دوستان و آشنایان و … که این مدت به فکر ما بودند و کمک.من کردند کمال سپاس رو داشته باشم .

فقط دعا میکنم هیچ وقت داغ عزیز نبینید .

یه چند تا کار عقب افتاده داشتم که هر روز صبح میومدم سر کار میگفتم امروز دیگه حتما اونها رو انجام میدم اما با شروع کار ، درگیری کاری اینقدر مشغولم میکرد و اون کار از یادم میرفت .

هفته گذشته نمیدونم چی شد که رفتم همه رو تو یه روز انجام دادم و خیالم راحت شد .

اما باز دوباره چند تا کار شخصی دور برم ریخته که میدونم باید چند ماه بگذره تا ببینم چه روز خیری برسه و برم راس و ریسش کنم.

اینکه بخوام بگم خیلی فیلم نگاه میکنم کمی با واقعیت به دوره ، زیاد حال و حوصله اینکه بخوام فیلمی رو تا آخر نگاه کنم معمولا ندارم . اما هر از گاهی سینما میرم و فیلم میبینم اگه بخوام بصورت میانگین در نظر بگیرم سالی هفت الی هشت بار این عمل انجام میشه .

و تو این تعداد اندک تماشای فیلم به ندرت میشه فیلمی بگیرتم! و روم تأثیر بزاره که بخوام بهش فکر کنم . و وقتی هم که روم تأثیر میزاره بد جور تفکراتمو درگیر میکنه .

یه حبه قند به کارگردانی میرکریمی دیشب دیدم ;

نشون میداد یزد فیلم پر شده ، بیشتر از خونه های قدیمیش متوجه میشدم تا از لحجه های بازیگرانش که فکر نکنم هیچ کدوم یزدی باشن و همه یه جورایی ادای اون گویش رو در می آوردند.

نشون میداد جامعه ایرانی در حد یک خانواده . کاملا واقعی حتی تو کوچک ترین نکات .

نشون میداد بزرگی ، کوچک بودن ؛ عروسی داشت و عروس  ؛ عذا داشت و شیون .

کاملا یاد‌آور خاطرات شیرین و تلخ دو دهه قبل از زندگی من بود ولی در فیلم تکنولوژی هم داشت قد بلند میکرد!.

نشون میداد قندی که همه به عنوان شیرینی زندگی حسابش میکنن چه جور میتونه شیرینی زندگی رو عوض کنه !

نشون میداد قشنگی های زندگی رو !

- اگه بارون بگیره ، دلم آروم میگیره

- شاید نوشتن که آرامش میده ، اما نوشتن هم تقدس داره ، خدا به قلم قسم داده ، پس مقدسه.

- تفاوت در رفتار وقتی متوجه میشی که یه مرحله تو زندگی بالاتر میری.

- کادو دادن فقط به این معنیه که به یادتون بودیم ، نه چیزی دیگه . حتی بی دلیل.

- جواب نمیدم بهت ، شاید جوابی نداشته باشم ، اما رفتارش بیجواب گذاشتنش بیشتر جواب میده تا بخوام جوابش بدم !!!

چقدر برای نوشتن دلم تنگ شده بود . تو این مدت وبلاگ نویسیم اولین باره اینقدر طولانی میشه که چیزی ننویسم .

یا هاست مشکل داشت ، یا دامین و جدیدا هم یه مشکل جدید که با توسط  حاج حسین  رفع گردید. و یا به قول مریم حس موجود …

تو این مدت سه تا تاریخ ثبت شد تو زندگیم که برام تجربه خاص خودش داشت:

اولیش ۲۶/۴/۹۰ بود که حس عجیب استرس . این همه کنکور داده بودم به اندازه اون شب استرس نداشتم !!!

دومیش ۳/۵/۹۰ شب قشنگی شد.

سویش ۹/۶/۹۰ روز عید فط بود که نیمچه تعهدی دادیم و از اون شب شونه هام احساس بار سنگین مسئولیت رو درک کردن.

و شد این :

- شونه هام میلرزن ، استخونام سردن ، یه نفر اینجاست که ، تو رو دوست داره هنوز ، که تو چهار فصل دلش ، برف میباره هنوز

- خنده هات سبزه عیده ، خنده هات دوست دارم ، منو با خنده صدا کن

- کی بهار رو دوست نداره !

- عزیزم خودت میدونی فصل فصل تو که عشقه

چهار فصل من بهاره

نشسته بودم تو افکار و ذهنیات خودم غوطه ور بودم . یکی اومد تو اتاق نمیدونم چه حرفی زد که یه هو رفتم آهنگ کارتون بچه های کوه آلپ ( انت ، لوسیمه ، دنی .. ) دانلود کردم و شروع کردم به گوش دادنش . الان دوروزه بی وقفه میخونه !

همینجور که داشتم آهنگ رو گوش میدادم چشمم به چندتا مطلب تاریخ گذشته افتاد . خوندمشون کمی از دنیای امروزی رفتم بیرون . کجا بودم نمیدونم . اما وقتی برگشتم دیدم تا کاملا ولو شدم رو صندلی طوری که فقط سرم از بالای میز پیدا بود.

چند بار تلفن زنگ خورده بود و نفهمیده بودم ارباب رجوع  اومده بود و متوجه نشده بودم .

فقط تنها صدایی که میشنیدم صدای آهنگ بچه های کوه آلپ بود . تازه صدای اسپیکر هم کم بود اما محو شده بودم تو آهنگ

میدونی ، هر وقت کارتونه رو میدیدم خودم جای لوسیمه فرض میکردم حس تنهایی بهم دست میداد .

هیچ وقت یادم نمیره  وقتی داشت با عشق اون کشتی چوبی رو برای دوست شدن دوباره با انت درست میکرد .

لوسیمه مقصر نبود ، فقط ناخواسته در جریان حادثه قرار گرفته بود!!!!!!!!

انت درک نمیکرد !!!

بی ربط : یه زمان تا صبح پای کامپیوتر مینشستم و وبلاگ میخوندم . یه روز کله سحر که داشتم جامو پهن میکردم که بخوابم مادرم بیدار شده که نماز بخونه ، گفت کجا میخوای بری اول صبحی ؟ گفتم تازه میخوام بخوابم !

یه روز خوب میاد ، که ما همو نکشیم ، به هم نگاه بد نکنیم ، با هم دوست باشیم ، دست بندازیم روی شونه هم

آها

مثل بچگی ها تو دبستان ، هیچ کدوم هم نیستیم بیکار ، در حال ساخت و ساز ایران ، واسه اینکه خسته نشیم ، من خشت میزارم تو سیمان

بعد از این همه بارون خون ، بالاخره پیداش میشه رنگین کمون

مؤذن اذان بگو

خدا بزرگه بلا بدور ، مامان امشب واسم دعا بخون

یه روز خوب میاد که هرج و مرج نیست ، تو شلوغی ها بجای فحش به هم ، شیرینی میدیم و زولبیا

بامیه

همه شنگولیم و همه چی عالیه ، فقط جای رفیقامون که نیستن خالیه

راستی وقتی یه روز خوب بیاد شاید از ما چیزی نمونه جز خوبی ها

ولی یه روز خوب میاد اینو میدونم

اگه نبودم میخوام یه قول بهم بدی

که هر سربازی دیدی بهش گل بدی

پی نوشت : آهنگ هیچکس‌ !!!

بوخودااااااااااااااااااااااااااااااااااا

زمانهایی که فکزت مشغوله و به اندیشه آزادی فکر میگردی ، تو همون لحظه ها که به درهای بسته میرسی و قفل میکنی بازهم زندگی بعضی وقت ها لذت بخش میشه !

اینقدر تو قالب جمله حرف بارمون شد و محل نذاشتیم:دی!!!

طاقت میارم و بازم سر بلند میکنم

حتما میگید باز اینجا باز شد که شروع کنم به منگه دادن :دی

شرایط برای زندگی کردنم سهله اما باید چند تا موانع رو بر طرف کرد تا بشه با پای برهنه هم مسیر رو بدون زخمی شدن پا ادامه داد . پس باید بفکر کوبیدن موانع باشم !!!

پی نوشت :

- یه تشکر بیــــــــــــــجه از مجتبی و حضرت طارمه واسه برگردوندن این وبلاگ

اگه از خنده های مردم نترسم

مثل سایه ناز گلم

اینکه چرا دوباره اینجا نوشتم . نتیجه بی سوادی من فرض کنید !

تو این دو ماه که وبلاگ نداشتم دلم وحشتناک برای نوشتم تنگ شده بود .

اینجا تنها جاییه که هر چی بهش بگم اجرا میگنه بی قید و شرط . هر چند که یه نیرو به‌ آدم میده و مجبور آدم میکنه سانسور کنه اما خوب بازم دوسش دارم .

دوباره اینجا مینویسم 

مشغولیم و کار میکنیم و گاهی هم، زندگی

اعصاب و روانم این روزها راحته و فعلا روی روال پیش میره.

وقتی مدتی به خودم استراحت میدم و فعالیتهام رو کم میکنم همیشه نتیجه مطلوب داده .

هر وقت تو زندگی احساس کردم بیش از حد داره فشار میاد ، همچین استراحتی دادم ، جواب داده .

پی نوشت :

- بعد از چند ماه فارغ التحصیلی رو انجام شد .

بی ربط :

- خوشا روزی من از خواب خیزم یاران ….

- گشاید در بروید شادمانه ….

خداحافظ نگو وقتی

هنوز تو هر جا باشی همراته

تو گرمای خورشیدی

که میری رو به خاموشی

نمیدونی چقدر سخته

شب سرد فراموشی

شبی که کوله بارت رو

میون گریه میبستی

یه احساس به من میگفت

هنوز هم عاشقم هستی

خداحافظ نگو وقتی

هنوز غمی تو چشماته

خدا حافظ نگو وقتی

تو هر جا باشی همراته

چرا حال پریشونی

چرا مایوس و دلسردی

خداحافظ نگو وقتی

هنوز هم میشه برگردی

تو یادت رفته اون روزها

یکی تنها کست میشه

خداحافظ که میگفتی

خدا دلواپست میشه

خداحافظ…

پی نوشت :

شعر آنهگ فریدون

بی ربط :

- دیشب بهترین چهارشنبه عمرم بود . حرفی که خیلی وقت بود میزدمش رو گفتمش و…

پیرو چهار سال پیش D:  امسال هم به آقای سال  ۹۰ خیر مقدم میگم و انشا الله که مثل یک مرد ! همه رو به روزای خوش و پر برکت برسونه .

این دو سه روز اخیر تا الان که روز اوله تو گوشیم نگاه کردم ۱۳۴ تا اسمس ! تبریک عید اومده . خوشحالم که این همه به یادم بودن .

امسال لحظه تحویل سال تنها بودم و تا صبح پای تلویزیون نشسته بودم . بدون سفره هفت سین.

این روزها شیفت نوروزی هستم تو اداره . فکر میکردم خیلی سخته ، اما زیاد هم بد نیست . اینترنت پر سرعت و ….. :دی

داش سعید هم رفت کربلا که روز اول نوروز واسه خودش خارج ! باشه . همیشه میگه تمام دنیام کربلاست ! تو این چند ماهه بار سومش که میره . ازش ملتمسانه خواستم دعام کنه .

امسال هم روز ۲۸ اسفند  واسه سومین بار رفتیم خانه سالمندان . آدم وقتی میره و میبینه میتونه با کمترین امکانات  دل سالمندی رو که چشمش به در دوخته شده تا یکی بیاد فقط یه سلام بهش کنه ، چنان خوش حال میشه که انگار دنیا رو بهش دادن ، چرا نکنه ؟!!!!

وقتی این کارهارو انجام میدیم سلامت روح و جسم  رو از جانب خدا تضمین میکنیم .

جای همه اونایی که نتونستن بیان خیلی خالی بود . فکر کنم قشنگ ترین روز سال برای من بود .

پ ن :

شاد شاد شاد باشید

در آستانه تحول عاشقانه زمین و نزول برکات الهی پنجره دلمان باز میکنم و همسفر می شویم با راهیان جاده عشق و حقیقت ، دیداری داریم با گنجینه های ارزشمند تجربه و معرفت جوانان دیروز و سالمندان امروز  همراهمان باشید در دومین بازدید از خانه سال مندان در تاریخ ۱۳۸۹/۱۲/۲۸ ساعت ۱۶ مکان خیابان ۴ باندی جنب دانشگاه پیام نور بوشهر،مرکز نگهداری سالمندان محمدیه .

منتظر حضور بهاری تمام وبلاگ نویسان استان بوشهر هستیم .

سه سال پیش این موقع از سال بوشهر نبودم و به خاطر کارم شب چهارشنبه سوری مجبور بودم تک تنها تو محل کار باشم . اینکه بخوام توصیفش کنم چقدر غم انگیز بود برام خیلی سخته . اما همون شب اومدم یک کبریت روشن کردم و گذاشتم تا آخر بسوزه ، آخرش بود که گذاشتمش رو زمین و روش پریدم و با پریدنم خاموش شد .

پی نوشت :

- با خاطره های که دارم زندگی میکنم

از حال روزگار معمولا نگفتنش راحت تریم که حرف نزنیم

حرف بزنی و جار بزنی که چی بشه . آخرش همون آش و همون کاسه اما …

چهارشنبه : تاکسی که پیاده شدم کرایه رو حساب کردم و بیخیال داشتم از خیابون رد میشدم دیدم تاکسی دور خورد اومد جلو پام ترمز کرد و شیشه رو کشید پایین و بهم گفت چیزی گم نکردی ؟ کمی تو جیبام گشتم دیدم ای بابا تا کیف پولیم نیست . گویا موقع پول در آوردن افتاده بودتو کف ماشین .

جالب بود که تو مسیر که داشتم میومدم داشتیم سر بالا رفتن کرایه ها بحث میکردیم و …

اما این وجدان کاریش منو گرفت و خستگی همون روز از تنم بیرون آورد

پ ن :

- نتیجه اخلاقی داستان رو حال کردید ؟

- یاد تاکسی های نارنجی قدیمی بخیر

- من از زمانی که کرایه ها تو بوشهر ۵ تومن بود یادمه

- یادمه چند سال پیش تو شیراز بودم راننده تاکسی بقیه پولمو بلیط اتوبوس واحد بهم داد . گفتم این چیه ؟ !!! گفت که مگه اتوبوس سوار نمیشی ؟ گفتم نه اگه میخواستم سوار بشم خوب زحمت شما نمیدادم . جواب داد خوب شاید فردا سوار شدی گفت برو بدردت میخوره .

منم گفتم ای بابا

وقتی فعلی رو خلق میکنی یا بوجود میاری و بهش بال و پر میدی کلی ذوقش میخوری ، کلی با داشتنش احساس رضایت مندی میکنی و …

اما وقتی با هر سختی  میخوای به جایگاه اصلی که باید برسونیش ، تو راه کلی مانع برمیخوری . موانع گاهی سخت که باید با قدرت تانک ! بری جلو تا مانع رو خراب کرد ، تا بشه ادامه داد .

موانع وقتی از جناح غیر باشه با اراده و انرژی خاصی جهت مقابله با اون میپردازی .  اما وقتی سد جلو کارت از خودی باشه ، اونوقته که کمر شکونه و مخل فعالیتت میشه .

هرچند فعالیتت خیر خواهانه  و به نفع جمع باشه ، اما تو اون شرایطه که جا میخوری و عرق سرد میکنی .

دشمن معمولا وقتی نمیتونه رودر رو حمله کنه میاد تو جامعه رخنه میکنه و از طریق زبون بازی و چاپلوسی نیروهای احساسی و گاهی ناراضی از اطرافیان رو با برنامه ریزی روی فکر خصوصیاتشون بسمت خودش میکشونه به هر طریق ممکنه ، حتی با التماس  و باعث تفرقه میشه . ( البته این یک شیوه کامل رایج در تمامی جوامع بوده ) اما این روش ، روشیه که شناخته شدست و دوام و ظرفیت خاص خودش رو داره .

معمولا انسانها هرچند که نتونن خوب و بد رو تشخیص بدن اما مرور زمان همیشه جواب گوی اشتباهات رفتاریشون بوده ، و این تجربه ثابتش کرده .

تو این شرایط به ناچار صبر میکنیم و بدون عکس العمل میزارم عمل دشمن .

برای رهبری کردنش باید تلاش کرد . اما به نه به شیوه خودشون بلکه با کار کردن و همت بیشتر .

افرادی که به اسم خائن شناخته میشن هم چون قدرت تشخیص نداشتند رو معمولا میبخشند . اما ستون پنجمی ها و نفوذی ها را به اشد مجازات میبرند ( شاید دنیوی و شاید اخروی ) .!!!

بی ربط شاید هم با ربط:

- فاصله ها مال منن ، تو فاصله نگیر از من