دیشب دوباره دیدمت اما خیال بود

                                                                      تو در کنار من بنشینی؟….. محال بود

                          هر چه نگاه عاشق من بی نصیب بود

                                                                           چشمان مهربان تو پاک و زلال بود

                          پاییز بود و کوچه ای و تک مسافری

                                                                         با تو چقدر کوچه ی ما بی مثال بود

                          نشنید لحن عاشق من را نگاه تو

                                                                           پرواز چشم های تو محتاج بال بود

                          سیب درخت بی ثمر آرزوی من

                                                                         یک عمر مانده بود ولی کال کال بود

                          گفتم کمی بمان به خدا دوست دارمت

                                                                        گفتی مجال نیست ولیکن مجال بود

                         یک عمر هر چه سهم تو از من نگاه بود

                                                                         سهم من از عبور تو رنج و ملال بود

                         چیزی شبیه جام بلور دلی غریب

                                                                         حالا شکست وای صدای وصال بود

                        شب رفت و ماه گم شد و خوابم حرام شد

                                                                             اما نه با خیال تو بودم حلال بود

                          دیشب دوباره دیدمت اما خیال بود

                                                                      تو در کنار من بنشینی؟….. محال بود

                          هر چه نگاه عاشق من بی نصیب بود

                                                                           چشمان مهربان تو پاک و زلال بود

                          پاییز بود و کوچه ای و تک مسافری

                                                                         با تو چقدر کوچه ی ما بی مثال بود

                          نشنید لحن عاشق من را نگاه تو

                                                                           پرواز چشم های تو محتاج بال بود

                          سیب درخت بی ثمر آرزوی من

                                                                         یک عمر مانده بود ولی کال کال بود

                          گفتم کمی بمان به خدا دوست دارمت

                                                                        گفتی مجال نیست ولیکن مجال بود

                         یک عمر هر چه سهم تو از من نگاه بود

                                                                         سهم من از عبور تو رنج و ملال بود

                         چیزی شبیه جام بلور دلی غریب

                                                                         حالا شکست وای صدای وصال بود

                        شب رفت و ماه گم شد و خوابم حرام شد

                                                                             اما نه با خیال تو بودم حلال بود

خدایا ببخش آن گناهانى را که پرده عصمتم را مى‏درد
خدایا ببخش آن گناهانى را که بر من کیفر عذاب نازل مى‏کند
خدایا ببخش آن گناهانى را که در نعمتت را به روى من مى‏بندد
خدایا ببخش آن گناهانى را که مانع قبول دعاهایم مى‏شود
خدایا ببخش آن گناهانى را که بر من بلا مى‏فرستد
خدایا هر گناهى که مرتکب شده‏ام و هر خطایى از من سر زده همه را ببخش
اى خدا من به یاد تو بسوى تو تقرب مى‏جویم و تو را سوى تو شفیع مى‏آورم
پ ن : خدایا بابت همه چیز شکرت.

پ ن : امروز ما رو هم دعا کنید…….

خدایا ببخش آن گناهانى را که پرده عصمتم را مى‏درد
خدایا ببخش آن گناهانى را که بر من کیفر عذاب نازل مى‏کند
خدایا ببخش آن گناهانى را که در نعمتت را به روى من مى‏بندد
خدایا ببخش آن گناهانى را که مانع قبول دعاهایم مى‏شود
خدایا ببخش آن گناهانى را که بر من بلا مى‏فرستد
خدایا هر گناهى که مرتکب شده‏ام و هر خطایى از من سر زده همه را ببخش
اى خدا من به یاد تو بسوى تو تقرب مى‏جویم و تو را سوى تو شفیع مى‏آورم
پ ن : خدایا بابت همه چیز شکرت.

پ ن : امروز ما رو هم دعا کنید…….

سالهاست دیگه انشا نمی نویسم. سالهاست دیگه به این موضوع انشا فکر نمی کنم . که تابستان خود را چگونه گذرانیده اید. در کل سالهاست فکر نمی کنم دیروز و پریروز چگونه گذشته و دارم می دوم و می جنگم که آینده رو بسازم. /

این روزا تلخم . مثل قهوه از این قهوه های ایرانی ها نه اون خارجی خیلی تلخها. من قهوه رو دوست ندارم شاید به خاطر اون مزه تلخیشه . و شایدم به خاطر این موضوعه که این چند وقت خودمو دوست ندام. چون تلخم. خیلی تلخ.

پ ن : یه سه روز تعطیلی و یه مسافرت سه روزه به یه جای خیلی خیلی خنک همراه با همسر و برادر محترم می تونه آدمو سر حال بیاره.
پ ن : دلم نوشتن می خواد اندازه قدیما.
پ ن : نمی دونم چرا افکار و نوشته هام مثل قدیم راحت و روان نیست . خیلی سخت شده./
پ ن : آدم نباید رو کسی حساب کنه و یا کسی رو بیش ار حد برای خودش مهم و عزیز کنه چون یه دفعه یه جوری با سر زمینت میزنه که تا مدتها هنگ و گنگی که چه اتفاقی افتاده.

« دکتر علی شریعتی »

آدم این هم بی عدالتی و بی کفایتی رو می بینه، دلش می خواد سر به بیابون بزنه.
می دونم یه روزی می رسه که دستم به خون این آدم آلوده بشه……………..
بعد می گن چرا دراکولا آدم خوار بود، وقتی ۲ آدم مثل این ادمی که به پست من خورده به پستش بخوره معلومه که آدم خوار میشه.

دلم می خواد نفس بکشممممممممممممممممممم

دومی اینه که سرمو بذارم رو شونت و مثل ابر بهار گریه کنم تا خالی بشم. که بازم این یکی الان نمیشه .

دلم خیلی گرفته، اگه شما دلیلشو فهمیدید، منم می فهمم. منتظر یه اشاره هستم برای گریه کردن.
خدایا یه ارامشی بهم بده که بتونم فکر کنم.
خدا خیلی رحیم و بزرگه . اونقدر بزرگ که ما قدرت دیدن نداریم. خدا تنهام نذار تو هیچ لحظه ای.

نمی دونم ، خیلی برای نوشتن این پست حساسیت داشتم. توذهنم یه جور دیگه این پست و تصور کرده بودم. می خواستم یه چیز خاص باشه. می خواستم متفاوت باشه، اما هر کار می کنم نیست . هر کار می کنم ذهنم باهام یاری نمی کنه. شاید به خاطر اون همه فکرای جور واجوریه که تو ذهنمه. من دوستای زیادی از طریق این وبلاگ پیدا کردم که الان بعضی از اون دوستان جزیی از خانواده من محسوب میشن.
دوستای خوبم شاید فرصت نکنم حضوری خدمت همتون برسم و از همه خداحافظی کنم، به این خاطر از همین جا از همتون حلالیت می طلبم و خداحافظی می کنم. اگر خوبی یا بدی از من دیدید به بزرگواری خودتون ببخشید و حلال کنید.
حلالم کنید.

امشب از آسمان دیده تو

روی شعرم ستاره میبارد

در سکوت سپید کاغذها

پنجه هایم جرقه میکارد…

از سیاهی چرا حذر کردن

شب پر از قطره های الماس است

آنچه از شب بجای میماند

عطر سکر آور گل یاس است

آه،بگذار گم شوم در تو

کس نیابد ز من نشانه من

روح سوزان آه مرطوبت

بوزد بر تن ترانه من…

دانی از زندگی چه می خواهم

من تو باشم ، تو، پای تا سر تو

زندگی گر هزار باره بود

بار دیگر تو،باردیگر تو…

بسکه لبریزم از تو، میخواهم

بدوم در میان صحرا ها

سر بکوبم به سنگ کوهستان

تن بکوبم به موج دریاها

بسکه لبریزم از تو، میخواهم

چون غباری ز خود فرو ریزم

زیر پای تو سر نهم آرام

به سبک سایه تو آویزم

آری، آغاز دوست داشتن است

گرچه پایان راه ناپیداست

من به پایان دگر نیندیشم

که همین دوست داشتن زیباست