راحت نوشتیم بابا نان داد بی آنکه بدانیم

بابا چه سخت برای نان همه جوانیش را داد !

پی نوشت: امیدوارم هیچ وقت  … بیخیال نگم قشنگتره

پی نوشت۲: بووووووس بابا جونم

راحت نوشتیم بابا نان داد بی آنکه بدانیم

بابا چه سخت برای نان همه جوانیش را داد !

پی نوشت: امیدوارم هیچ وقت  … بیخیال نگم قشنگتره

پی نوشت۲: بووووووس بابا جونم

کاش غصه تموم میشد کاش گریه نمیکردم

من باعث و بانی شم دنبال کی میگردم ؟
تقصیر خودم بوده هرچی که سرم اومد

از هرچی که ترسیدم عیناْ به سرم اومد

تا حس منو دیدی احساس خطر کردی

تا رازمو فهمیدی دنیا رو خبر کردی ..

این حادثه تلخو از چشم تو میدیدم

تو روی دنیا بود من پشت تو جنگیدم

تو روی دنیا بود من پشت تو جنگیدم

کاش غصه تموم میشد کاش گریه نمیکردم

من باعث و بانی شم دنبال کی میگردم ؟
تقصیر خودم بوده هرچی که سرم اومد

از هرچی که ترسیدم عیناْ به سرم اومد

تا حس منو دیدی احساس خطر کردی

تا رازمو فهمیدی دنیا رو خبر کردی ..

این حادثه تلخو از چشم تو میدیدم

تو روی دنیا بود من پشت تو جنگیدم

تو روی دنیا بود من پشت تو جنگیدم

یه صبح پاییزه از خواب ییدار میشم با صدای بارونی که به شیشه اتاق خوابم میخوره . هنوز به سقف اتاق خیره ام انگار امروز از اون روزای قشنگه زندگیمه . همیشه روزای بارونی روزای قشنگی بود. نمیدونم چرا میگن هوای ابری و بارونی دلگیره آخه من همیشه با هوای گرفته و بارون عشق کردم . قشنگ ترین لحظه هامو زیر بارون تجربه کردم واسه همین هیچ وقت بارون برام غم انگیز نبوده . با یه انگیزه خاص از تختخواب بیرون اومدم … ! وای خدای مهربون مرسی که این روز به این قشنگی رو بهم هدیه کردی .  چراغ نفتی کوچولوی رو طاقچه رو روشن کردم تا ته چهره خودمو تو پنجرا بتونم ببینم . لباس خواب سفید و کوتاهم تو شیشه پنجره پیدا بود انگار لباس سفید انعکاس پاکی بارون بود . بدون هیچ پوششی رفتم تو حیاط . کوه سبز پوش روبروی خونه چقدر پر رنگ به نظر میاد بارون حسابی حمام داده جنگل رو . دستامو باز میکنم و چشمامو میبندم با هر نفس عمیق یه دنیا عشق وارده ریه هام میشه .  ترجیح میدم پا برهنه رو چمنها قدم بزنم تا کف پاهام از طراوت بارون امروز بی نسیب نمونه . بدون اینکه نیاز به دستگاه پخشی باشه خوده بارون داره موسیقی قشنگی رو پخش میکنه توی کل شهر . خوشحالم که به جای صدای بوق ماشینها صدای رعد و برق فضای اطرافم رو پر کرده . صدای همسایه بغلی که درخترک شیطونی داره میاد که میگه : نرو زیر بارون مریض میشی دختر !  ، کاش زن همسایه بجای این جمله با دخترش چند دقیقه ای رو زیر بارون می دویدن و با صدای بلند می خندیدن تا بفهمن یه روز قشنگی به امروز دوای همه مریضیهای روحیه !

همیشه تو روزای بارونی هوس کارهای غیرمعمول به سرم میزنه بجای صندلی رفتم و روی میز وسط حیاط نشستم دستامو ستون کردم و بهش تکیه دادم نگاهم رو به آسمونه دقیقا جایی که نوک درختای روی کوه به آسمون رسیده . بیشتر وقتایی که بارون میزد فکر میکردم چکار کنم که همه لذت این روز رو ببرم و اگه فردا آفتاب در اومد حسرت امروز رو نخورم اما هیچ وقت نشد حسرت نخورم آخه سیر نمیشم از انرژی مثبت بارون . یاد روزایی که زیر بارون گریه میکردم بخیر الان دیگه جایی واسه اشک نیست چون من جایی هستم که باید باشم .

“خاطره یک روز بارانی سمیه در سن ۶۰ سالگی”

بی تابم . حس میکنم ذره ذره وجودم داره پرواز میکنه . یکی تو قلبم مین کار گذاشته . مثل شکم ماهی که دیروز خونه دختر عمه خوردیم . رنگ زرد و پریده ام را پشت پنکک و ریمل و رژ قایم میکنم که یه وقت کسی نپرسه ، خب چه خبرا ؟ جکارا میکنی؟ ای کاش لال بودم و کسی ازم انتظار جوابی نداشت . از پس خودم برنمیام . کوچه علی چپ خیلی قدیمی شده الان اون کوچه سالهاست خراب شده و از وسطش یه اتوبان بزرگ رد میشه که شبانه روز پر از ماشینه . انگار مث یه مرغ تو دیگ واسه آب پز شدن هی هر چند لحظه یه بار به تنم چنگال میزنن .

دنیای غریبی است . میگن هر کی خربزه میخوره باید پای لرزش بشینه ، باشه من پای لرزش میشینم فقط بگید این لرزه این زلزله کی تموم میشه . حداقلش اینه که میفهمم تا کی باید صبور کنم با این لرزش . آش خوردم دهنم سوخت اما دیگه خوب شدنی نیست . از تمام من فقط تکه بالی شکسته مونده هر کی زد و رفت و شکست ، یه روز تلافی میکنم مثل یه بختک همیشه خودم رو رها نمیکنم .

شبانه روز دارم با یه احساس ناخوشاید سر میکنم ، تصور کن پشت در اتاق عمل منتظری دکتر بیاد و بگه خدا رو شکر خطر رفع شد ، اما دکتر میاد و میگه: متاسفم ، دیگه کاری از ما برنمی آمد … ! اون لحظه هی دوست داری از خواب بپری تا خیالت راحت بشه همه اش کابوس بوده اما هر چی خودتو به در و دیوار میکوبی میبینی خواب نیستی ، عین واقعیت ! دیگه رفت ، دیگه برنمی گرده . احساسم به خودم اینطوری این روزها و شبا … من برای خودم متاسفم از دست رفتم و کاری ازم برنیامد !

پی نوشت: آخه اشتباه یه بار دو بار نه صد بار … عجب رویی داری آخه تو !!!!!!!!!!!!؟

پی نوشت۲: ببخشید شما ؟؟؟

حس میکنم تو رو تو هر شب خودم

من عاشق همین احساس تو شدم

حس ت جهانم و وارونه میکنه

آرامشت منو دیوونه میکنه

 پی نوشت : خدا …کاری کرده که به خودم بگم غلط کردم.

پی نوشت۲: خدا … خوشبختی را هم سهمیه بندی کرد .

پی نوشت۳: خدا … یارانه ها را افزایش داد .

پی نوشت۴: خدا … تنها بازی که دوست داره آدم بازیه !

پی نوشت۵: خدا … هست و نیست !

پی نوشت۶: خدا … یه جورایی شرمنده مون میکنه تا شاید رستگار بشیم اما به ما امیدی نیست!

پی نوشت۷: خدا … حالم خوبه ها ، ولی تو باور نکن .

پی نوشت۸: خدا … هیچ کس منو تحمل نمیکنه تو چی میکشی

پی نوشت۹: خدا … حالت خنثی چطوریه ؟ یعنی وقتیکه نه خوبی نه بد !؟

پی نوشت۱۰: میدونم عکس ربطی به پست نداره ولی دلم خواست این عکسو بزارم

پی نوشت۱۱: خدا … ممنون که این حال رو بهم دادی یعنی یه چیزی بین غم و شادی.

پی نوشت۱۲: خدا … میدونم تو اون قرصایی که هر شب میخورم خونه کردی

پی نوشت۱۳: خدا … لطفا آدمهای مورد دار رو سر راهم قرار نده !

دوباره لنجش آویزون بود ، چشماش از عصبانیت سرخ شده بود و هی منتظر بود یکی یه جرقه بزنه که شروع کنه . زودی رفتم تو فکر که چی شده باز که اینطوری … شده ! احتمالا روزه است ! یا از سر نماز بلند شده . شایدم پای سخنرانی آخوندا نشسته یا قرآن میخونده . نه اصلا شاید دوستش باز تو صورت من خیره شده و بهش چغلی کرده که دختره زیر ابرو برداشته و آرایش کرده … ! چه فرقی میکنه کدوم از این دلایل باعث ناراحتیش شده . مهم اینه که … !

خیلی از آدمهای دور بر ما به انجام دادن یه سری کارها عادت کردن ، مثل نماز خوندن ، براشون مثل غذا خوردنه مثل نفس کشیدنه . در صورتی که نماز کارش علتش چیز دیگه است. خدا خودش گفته نماز بخونید تا به آرامش برسید ، روزه بگیرید تا صبوری رو یاد بگیرید ، نماز کارش اصلاح کردن اخلاقه . مهربانی و ادب از خصلتهای آدمهایی مثل پیامبر و کسایی هست که قبولشون داریم . پس چرا من دور برم این همه نماز خون هست و اما … نمیخوام بگم اونایی که نماز نمیخونن خوبن یا بد هستن . حرف من اینه ….

۵۰ سال نماز و روزه خوندی و گرفتی ولی نتونستی یاد بگیری با ادب باشی  . صبور باشی ، منطقی باشی ، عادل باشی . نه اینکه مطلق چون همه چیز تو آدمها نسبی هست اینو میدونم ولی به اندازه ۵۰ سال … ! والله از بچگی اینقدر ما رو ترسون از خدا که یادش می افتیم بجای مهربونیش یاد گناه و عذاب و جهنم می افتیم . اما به نظر من اگه قرار باشه بعد از ۵۰ سال عبادت به خاطر ( آخ که دلم آتیش میگیره از یادآوریش کاش میشد همه چیز رو نوشت) … به خاطر اشتباه خودت به دیگری توهین کنی ، من یکی با عرض پوزش از این عبادتها نمیخوام . عبادتی که نه به درد خودم میخوره نه به درد حس خدایی خدا .

پی نوشت۱: بعضی وقتها اینقد گریه ام زیاده که احساس میکنم سفیده چشمم داره ترک میخوره!

پی نوشت۲: متنی که نوشتم دل مشغولی این روزهامه که واقعا عبادت به هر قیمتی ، که چی؟

پی نوشت۳: ۵ مرداد سالگشت سفرم به کربلاست. دلم خیلی حسرت اون روزها رو میخوره!

پی نوشت۴: ۲ سال پیش فکر میکردم خیلی گناهکارم اما الان میفهمم اندازه یه نوزاد پاک بودم !

پی نوشت۵: درد تازه بهتر از باز شدن زخمهای کهنه است .

پی نوشت۶: از این تریبون آزاد به طور رسمی از دلم معذرت میخوام که حواسم بهش نیست!

پی نوشت۷: اعتقاد دارم که هر اتفاقی یه حرفی برای گفتن داره ، اما مشکلم اینه که بعضی وقتها اون حرف رو دیر میگیرم !

پی نوشت۸: هر چقدر هم تلاش کنی باز نوش دارو پس از مرگ سهراب میرسد !

پی نوشت۹: دلیلی واسه نوشتن این بیت تکراری ندارم اما بازم مینویسمش چون آزارم میده :

تو تا وقتی که اینجایی به رفتن اعتقادی نیست

خودت باید ازم رد شی به من هیچ اعتمادی نیست

پی نوشت۱۰: دلم خیلی پر بودا

باید راضی باشی چون هر چی سرت اومده نتیجه عملکرد خودته … جمله ای که انگار آدمها حفظش کردن و اصلا براشون اهمیتی نداره کی و کجا باید ازش استفاده کرد . مثل اون کسی که بهم گفت هر کی وارده این خونه میشه باید به قانونای این خونه احترام بزاره . گفتم : خب من که دوس نداشتم بیام منو به اجبار آوردن من به میل خودم نیومدم . سر و دستشو یه جوری تکون داد که همینه که هست . انگار مثلا با میل خودم اومدم تو جمعیت هلال احمر ثبت نام کردم که حالا باید قانوناشو رعایت کنم . کاش میشد روند فکری آدمها رو واسه هر حرفی دنبال کرد و فهمید ! مثلا این یارو چه فکری کرده که به من اینطوری گفته ؟!

یه چیزهایی مثل حباب های سنگین از تو قلبم به طرف گلوم در حرکت بودن انگار جاذبه زمین تو تنم کار نمیکرد . همون شب رو میگم . که دیوانه شده بودم تمام خونه غرق تاریکی بود مثل دلهای آدمها مثل چشمای من مثل روزگار من … حباب ها انگار از آهن مذاب بودند چون می سوخت و از چشمام بیرون می اومد . احساس میکردم چشمهام مثل کوه آتشفشان مثل غذای مسمومی که میخوای بالا بیاری در حال فورانه . مرواریدهای بی رنگ و شور . پاهامو تو شکمم جمع کرده بودم و مشت به دیوار میکوبیدم . مثل جون کندن بود . جونم از چشمام بیرون می اومد ، سر می رفت و حس میکردم خدا داره جونمو جمع میکنه توی ظرف در داری واسه روز مبادا .

ساعتها ذل میزنم به سرنوشتم کمی عذاب آور و غیر قابل تحمله ، افکارم ، نگاهم ، زندگیم ولی با این حال دوستش دارم . یه درد خوشمزه ای داره . مثل وقتی تو آرایشگاه یه مشت مو رو از صورتت با بند بر می دارن دردش خوشمزه است . یا مثل روزی که زورکی مُردم اونجا رو اون تخت کنار پنجره ای که پشتت یه درخت سبز بود همونجا که صدای گنجشکها اشکم رو درآورد وقتی فهمیدم هنوز زنده ام مثل درد سِرم توی دستم ذل زدن به سرنوشت تلخ همین حس رو بهم میده .

وقتی میام اینجا چیزی بنویسم درست وقتیه که نمیشه حرف زد . دقیقا وقتیه که احساس میکنم حرف زدن مثل آب در هاون کوبیدن ، مثل سر به دیوار کوبیدنه . بهم میگن تو انگار غرور نداری که اینقدر عریان حرف میزنی . من ۲ روز دیگه قراره برم زیر یه خروار خاک ، غرور ، سکوت  لب گزیدن تا کی ؟؟ که چی بشه ؟ من که از همه گلایه های دنیا سهمم سکوته بزار حداقل اینجا بگم تا کمی پشت این کامپیوتر مثل همیشه گریه کنم و موقت خودمو تسکین بدم مثل همیشه.

میشه از غصه گذشت اما نمیگذرم چون تمام اتفاقای زندگیم واسم مهمه . وقتی سر نخ رو یگیری و بری و بری میرسی به خدا ، اینجاست که منو وادار میکنه که ساده از هر اتفاق نگذرم حتی اگر اون اتفاق افتادن یه مگس تو استکان چای صبحانه باشه ! وقتی ناراحتم تندی میرم سراغ کیفم دستام می لرزه سعی میکنم یه نخ سیگار بکشم بیرون . تا روشنش میکنم و یه پک میزنم احساس میکنم یه چیزی بهم تزریق کردن و دردم گرفته اشکم سرازیر میشه.

دستام هنوز میلرزه و سیگار به تهش رسیده . جا سیگاریم پر از ته سیگاره ولی من احساس میکنم فقط یه سیگار کشیدم . یکی تو اتاقم داره مرثیه میخونه . ولی من چشمه اشکم خشک شده . نور مهتاب از لابه لای کرکره اتاق اومده مهمونمه اما چشمامو اذیت میکنه . دلم یه پستوی تاریک میخواد با یه مشت موش که با دیدنشون بیشتر به حال خودم خراب شم. چهار دیواری که خودمو هی بکوبم بهشو تمام استخونهای تنمو خرد کنم . تا شاید درد باعث بشه به چیزی فکر نکنم.

اگه به مخاطب قدیمی بیاد و الان وبم رو بخونه با خودش میگه این هنوز داره به جون عالم و آدم غر میزنه ُ اگه تا آخر عمر قرار باشه بنویسم همینطوری مینویسم چون سبکم رو دوست دارم . به عبارتی همینی که هست .

پی نوشت : که دیگر مخاطبی ندارد!

دو روز هست که تو کلاس زبان بحث شغل و تحصیلات پیش اومده و من اعصابم خرده از دست آدمهای متکبر و دروغگو و حال به هم زنی که فقط خودشونو میبینن و بس . وقتی تحصیل و شغل و پول … همه چیز برای خودشون فراهم باشه نداشتن بقیه واسشون اندازه سگی ارزش نداره . آقای تحصیل کرده همه چی دار ۱۰ نفر آدم دارن بهش میگن ما مشکل شغل تو کشور داریم آقا که انگار تازه از خواب بیدار شده میگه نههههه نههه کی گفته؟؟؟ من نه شنیدم نه دیدم یه لیسانس یا دکتر توی این کشور بیکار باشه !!!!!!!!!!!!! حالا منو ۵ نفر دیگه جلو نشستیم . پر رو اون دهنشو باز کرده میگه هر کی نتونسته کار پیدا کنه بی عرضگی از خودشه  . یعنی دلم میخواست پاشم یه آبچاگی تو دهنش بزنم که تا ۱۰۰ سال دیگه نتونه بگه آیم ایت ایزه بوک ….

حیف که استاد نمیزاره فارسی بحرفیم دست و پا شکسته پریدم بهش اما نچسبید . یکی نیست بگه هوووی مردک پس این دولت خدمتگذار که اونجا نشسته و هی کیسه دوخته واسه مال مردم چه غلطی میکنه اونجا اگه قرار به عرضه باشه تو که الا باید تو طویله کار کنی یابووووووووووووو ! تو این کشور که اگه از کارمندان و نمایندگان مجلسش بگیر تا رهبر و اول تا آخرشون عرضه کیلو چنده !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! اگه پارتی نداشته باشی ۲ روز نمیتونی زندگی کنی تو این کشور آقا پا شده از عرضه میگه ! خوشم نمیاد حرف زشت بزنم و همچین آدمهایی حقشونه . دلم میخواد تو دهن همچین آدمهایی دمپختک دیشب و بالا بیارررررررررررم

پی نوشت۱: یادش بخیر چه برو بیایی داشت این وبلاگ … هی روزگار

فکر میکنیم برای رهایی از این همه شک و دو دلی تنها راهی که داریم شستشوی مغز است . مغز واش کسی سراغ ندارد ما بیرویم و مغزمان را دستش بدهیم تا حسابی گرد و غبارهایش را پاک کند تا شاید خلاص شویم از این وسواس فعلی ! حکم آدمی رو داریم که وسط جاده مونده پشت سر خیایان درب و داغونه و جلو جاده ای که پر از مه غلیظ … ! اصلا از مبهم بودن جاده خوشمان نمی آید . شاید اگر قدمی به جلو برداریم سقوط کنم از کجا معلوم که دره ای انتظارمان را نمیکشد ؟! جایی که الان ایستادیم ارزش موندن نداره .

حتما شما هم دیدید چون خیلی زیاده ، نمیدونم شایدم من زیادی بد شانسم که همیشه به تور آدمهای عجیب و غریب می خورم . زنهای متاهلی که دوست پسر دارن و مردهای متاهلی که دوست دختر ، اسم این کار هم میزارن رابطه باز اجتماعی البته دور از چشم همسر دائمیشون !!! این اواخر هم که … دنیا داره به چه سمتی میره !؟ من احساس نا امنی میکنم حس میکنم دنیا پر از بی اعتمادی شده اما این همه آدم چه طوری خوب و خوش دارن زندگی می کنن تو این دنیای پر از خیانت و بی اعتمادی ؟ هر کس واسه کارهاش یه دلیلی داره ولی آیا به همین راحتی میشه روی همه کارهامون سرپوش موجه بزاریم؟ ای کاش بدنیا نمی آمدم .

هرچند تلخ و سخت اما گاهی خودم رو با این ترانه دلداری میدم هرچند دلم به این سادگی ها گول نمیخوره !

میخواستم بهت بگم چقدر پریشونم

دیدم خودخواهی دیدم نمیتونم

تحمل میکنم بی تو به هر سختی

به شرطی که بدونم شاد و خوشبختی

به شرطی بشنوم دنیات آرومه

که دوسش داری از چشمات معلومه

یکی اونجاست شبیه من یه دیوونه

که بیشتر از خودم قدرتو میدونه

چه کار کردی که با قلبم به خاطر تو بی رحمم

تو میخندی چه شیرینه گذشتن ، تازه میفهمم

تو رو میخوام تموم زندگیم اینه

دارم میرم ته دیوونگیم اینه

نمیرسه به تو حتی صدای من

تو خوشبختی همین بسه برای من

پی نوشت: بزرگترین دروغ دنیا  : همه چی آرومه من چقدر خوشحالم !

بهت گفتم میخوام یادت نیوفتم

چشام هی تو نخ عکس تو میره

یه آهنگی گذاشتم  که میدونم

اگه گوشش بدی گریه ات میگیره

صدام از گریه دیشب گرفته

دارم میمیرم از دیوونه حالی

با اشکام باز مهمونی گرفتم

همه چی هست فقط جای تو خالی

هیچ کس جای من نیست

و من جای کسی نیستم

الان شد …. دنبال سوژه بودم واسه نوشتن که حمله ای عصبی آمد و ذهن خواب آلوده ام را شوک عصبی داد . جداً چرا بعضیا فکر میکنن خلق شدن واسه اذیت آزار دیگران . انگاری وظیفه شونه اگه رو اعصاب ملت راه نرن یکی میگه چرا ساکتی! هرچند کلا دیر زمانی است به اشتباه بزرگ خدا و خودخواهی اش پی بردم و هر چه میکنم قبول نمیکنه و نمیگه اشتباه کردم اما من بالاخره حرفمو ثابت میکنم . کاری میکنم از آفریدن انسان پشیمون بشه . یه مشت عروسک به اسم آدم ساخته و هر روز یه بازی جدید سرشون در میاره ، بابا جمع کن این مزخرافتو حالمونو بهم زدی دیگه با این دنیا و زندگی . امتحان بازی . آخه تا کی میخای عقده سلطنت خودتو سر ما خالی کنی ؟ ها؟ این همه فرشته روز و شب دولا راست میشن کافی نیست؟

فکر نکنی دیگه بهت اعتقاد ندارما ، نه ، اتفاقا تازه فهمیدم از زیادی اعتقاد به توه که به اینجا رسیدیم و  زندگی و دنیا به پوچی کارای بی سر و ته تو ، به بازی دادن آدما . خدا باش اصلا هر کسی که میخای باش ولی کاری نکن که هزار اسم از صفاتتو زیر سوال ببرم . بشین فکر کن ببین داری چکار میکنی ، نزار کار به ماست مالی بکشه همین الان درستش کن . آدمیزاد هر چی گیرش بیاد بازم میخاد یعنی خواستنش ته نداره ، از اون طرف ۲۴ ساعت باید حواسش به تو باشه یه وقتی تو ناغافلی از جلو چشماش دور نشی بعد اون ور عالم یقه امو بچسبی که چرا اله بله جیمبله !

تو کتاب آسمانی نوشتی ” و خداوند بسیار آمرزنده و مهربان است ” یعنی تو بلا سرمون میاری و بعد منت بخششو سرمون میزاری؟؟ واقعا که  … به هر حال اومدم باهات اتمام حجت کنم ، اگر قرار باشه زندگی من با این حال و روش ادامه پیدا کنه و از نوشتن این تدبیر برای من پشیمون نشی کار به جای باریک کشید حق بازخواست منو نداری چون دارم بهت میگم من هرچی امتحان و آزمون و کنکور بوده اندازه خودم دادم دیگه امتحان ن می دممممم ! همین …

تو اون کتابه نوشته بود : هر شب نگرانی هایم را به خدا میسپارم ، به هر حال اون تمام شب بیدار است” !  یه سوال برام پیش اومده ، بیدار میمونی که چی بشه؟ بگیر بخواب تو هم ! مثلا میخای بیدار بمونی با نگرانی ما چکار کنی ؟ ها؟ تازه کابوسای شبانه گواه این هستند هک اصلا نگرانیهای منو تحویل نگرفتی ، ما بطور کامل جمیعاً سر کار هستیم .

پی نوشت: تاوان این همه آزرده خاطری مرا چه کسی می پردازد ؟!

آری گلم

دلم

حرمت نگه دار

که این اشکها

خون بهای عمر رفته من است .

اینجا بوشهر است ساعت از ۲۵ شب هم گذشته و من مثل ۲ سال پیش خوابم نمیبرد . یادش بخیر چه زجری میکشیدم از بی خوابی خودم و دستگاه ضبط و بخش اتاقم . چقدر مریم حیدر زاده و محسن چاووشی و حمید حامی و مجید خراطها و آوریل و اوانسنس و پنترا و غیره و ذالک تا صبح در گوشم لالایی میخوندن به زبونای مختلف ولی آخر هر قصه ی ۴-۵ ساعته بازم میدیدن چشمای من مثل بوف کور داره دنبال یه چیزی میگرده . درست مثل دو سال پیش قرصا اثری ندارن . عجب حکایتیه جنگ من و خدا ! وقتی دوتا موجود لجباز به تور هم بخورن نتیجه اش میشه همین دیگه ، سمیه ، دختری که همیشه در حال سقوطه ولی یقه خدا رو گرفته و خدا هم از من لجبازتر بعضی وقتا مجبور میشه واسه اینکه با من سقوط نکنه بی خیال فشار دادن گلوی من بشه . بعضی وقتا مثل الان که احساس میکنم خدا داره باهام تفریح میکنه ، پا رو پاهاش انداخته و هی انگور بالا می اندازه و میگه: سمیه حال میکنم گریه میکنی در سر حد مرگ ، حال میکنم احساس هزار بار مردن بهت دست میده اصلا هیچی با حالتر از این نیست که بشینم و کور شدن چشماتو ببینم . آخه من خدام ، زورم زیاده ، از تو بیشتر میدونم دارم به عاقبتت میخندم – تو همچین مواقعی دلم میخاد بزنم زیر دستی که گذاشته زیر چونه اش و به من ذل ذل نگاه میکنه تا حالشو بگیرم آخه یکی نیست بهش بگه اگه اینقدر منو سک ندی ، بهت میگن خدا نیستی ؟ اصلا مگه هم قد منی که ۲۴ ساعت میشینی بازیهای جدید اختراع میکنی تا با من حال کنی تا روزگار هی بگذره و برسه به روز قیامت و یه کم سرت شلوغ شه با عروسکای خیمه شب بازی که از سر بیکاری ساختیشون؟؟! آخه من چی بگم بهت ؟

از فرط بی کسی و اینکه کسی را نیافتیم که باهاش بحرفیم و تخلیه شویم آمده ایم نت آن هم ساعت از ۲۵ شب گذشته ! من اصولا هر وقت خودم رو توی این دنیای به این بزرگی با این همه جمعیت تنها میبینم راههای ارتباط و قطع میکنم ! والله به چه درد میخوره موبایلی که ۵۰ تا  شماره و دوست و آشنا داری ولی حتی نمیتونی با یکی شون حرف بزنی و تخلیه روحی روانی بشی بخدا ! بعد میگن اینترنت و وبلاگ نویسی بد ، حالا اگه من این وبو نداشتم باید چه خاکی تو سرم میریختم ؟ ها ؟ احتمالا به سرنوشت …. بیخیال حالا فکر میکنن ما بی ادبیم . نه جون ما فقط کمی بازیچه و ملعبه دست خداوند تبارک و تعالی شده ایم که این هم عادی و از برکات قدرت لایتناهی و دانایی پروردگار است و لا غیر . خلاصه اینکه هم اکنون از غم و غصه در حال ترکیدن هستیم و نمیدانیم با چه زبانی خود را تخلیه روحی کنیم . چه بنویسیم که دلمان خنک شود . چه نطقی کنیم که این سنگ بزرگی که خداوند عزیز و باری تعالی روی سینه ما گذاشته اند کمی سبک تر شود . آخر چقدر آبغوره بگیریم . پدرمان ثروتمند شد از بس آبغوره های ما فروخت . با چه زبانی درد جانکاه را بیان کنیم تا این غلیان احساسات را بکشیم . بعضی ها هم اکنون خواب هستن و احتمالا خوابهای زیبایی هم میبینن اما ما به شادی دل دشمنانمان سخت حالمان خراب است و این خرابی به مغزمان هم سرایت کرده . اوووف تا به حال این همه فک نزده بودیم ظاهرا حالمان وخیم است. ما زجر میکشیم و شما هم میتوانید بهمراه خدای بخشنده و مهربانتان به ما بخندید . مشکلی نیست باید تحمل کنیم دیگر ! وگر نه خدا باز هم زور و بازو را به رخمان میکشد .

تا حالا دید یه مرغ خودش پوست و پرشو بکنه ، ماهیتابه رو روی شعله بزار خوب که داغ شد روغن بریزه ، روغن که داغ شد شیرجه بزنه تو ماهیتابه و از شدت سوختن بالا و پایین بپره ؟ من امشب این کار رو کردم فقط واسه اینکه یه روزی حسرت نخورم که میتونستم بسوزم و نسوختم .

تا اطلاع ثانوی تعطیل میباشیم

همیشه خسته از روزای برفی

عشق پریشون شده دو حرفی

گفته بودم اگه دلت گرفته است

کنج دلم جا واسه دلت هست

شاید دلت خواست و پاهات نیومد

یا شایدم دلت باهات نیومد

هرچی که بود بزار که گفته باشم

هرجا که هست دلت منم باهاشم

عشق گذشته از ل دشت پر از گلایل

گمشده دو حرفی ، خسته روز برفی