به زیر باران می روم
گره از سینه سوخته می گشایم
فوج کبوتران زخمی را می رهانم
من از تمام
گذر گاههای بی عبور آسمان گذشته ام
مرا دیگر مانعی نیست
من از اندوه
تمام فصل های بی باران باریده ام
مرا دیگر تشنگی نیست
من از شبستان چشمانم
بی شمار ستاره چیده ام
مرا دیگر ظلمتی نیست
از من دیگر هیچ هیبتی نمانده
مرا دیگر غمی نیست
ج.ک.۱: شاید هنوز امید به عبور رهگذری غریب از کوچه های متروک باشد
ج.ک.۲:دل به اوج بسپار و فرصت پرواز را از پرنده جان دریغ مدار که ذات انسان در فرا رفتن است که ظهور می یابد نه در فرو ماندن
ج.ک.۳:هیچ کس به اندازه آن که دوستش داریم باعث شکستن ما نمی شود
ج.ک.۴:زیبا ترین گل با اولین باد پاییزی پرپر شد . با وفا ترین دوست به مرور زمان بی وفا شد . این پرپر شد ن از گل نیست از طبیعت است و این بی وفایی از دوست نیست از روزگار
پ.ن.۱:ای کاش میدانستی دلم میشکند
پ.ن.۲:به زودی اتفاقات خوبی شاید بیافتد
پ.ن.۳:خسته شدم و دلگیر خدایا خودت توانی بهم بده
