اینجا هم خانه ی توست ژنرال استرزل
نگارش و تصویر: ایکاریوس
مکان: باقت قدیم بوشهر و کلیسای ارامنه
یکی از مواردی که در سفرهای گوناگون سعی کرده ام نگاهی به آن داشته باشم معماری و بافت شهرهایی است که از آن دیدن می کنم. خوشبختانه تنوع جغرافیایی و اقلیمی در نقاط مختلف کشور این فرصت را فراهم آورده است که در هرکجای ایران بتوان عمارت های باشکوه و معماریهای بی نظیری را یافت برای دیدن و احیانا عکس گرفتن.
گرچه امروز اکثر شهرهای ایران از نظر من اصالت و قدمت بومی و فرهنگی خویش را از نظر معماری تا حدودی از دست داده اند و ساخت و سازهای بی رویه، بسیاری از شهرها را به محیط های خوابگاهی تبدیل کرده است، اما در جاهایی که بناها و عمارات تاریخی را مرمت و بازسازی و حفظ کرده اند، می شود گوشه هایی از معماری باشکوه و مستحکم ایرانی را دید.
گرچه برای انسان مترقی و مصزف گرا و مارک پوش امروزی آن هم در جامعه ی ما که هر روز به رنگی است تازه و بی آنکه از خود فرهنگی داشته باشیم و احیانا لباسی در خورند صادرات به آن سوی آبها، ایستادن و کوبیدن بر پاشنه چنین درب هایی کهنه، کاری است ناخوشایند و مردود.
و نیز دیگر آنچنان درگیر روزمرگی ها و دخل و خرج های زندگی اقساطی شده ایم که دیگر نه نیازی داریم به نشستن در پشت این پنجره های چوبی و شیشه های رنگارنگ و نه اینکه اصلا دغدغه ی ترقی اجازه ی زندگی در چنین خانه هایی را می دهد.
و اینگونه است که خاطرات کودکی را در تاریکی خانه های کهن رها می کنی و با پولی که از فروش این خانه ی کهن به سازمان میراث فرهنگی دریافت کرده ای رهسپار خانه ای نو در بهترین نقطه ی شهر می شوی.
و من در این اندیشه ام که شاید این عکس نمونه ای باشد از آخرین تصاویری که این چنین بچه ها را بی قضاوت در نگاهشان نسبت به اطراف نشان می دهد و معلوم نیست که همین بچه ها فردا وقتی که بزرگ شدند اصلا یادی هم از این دیار قدیمی و روزهای خوش کودکی شان در بافت قدیم، داشته باشند.
و تو هرچقدر هم که عجله داشته باشی برای فرار از کودکی هایت که در اینجا سپری کردی باز ناگزیر به گذشته سر خواهی زد
و خواهی دید که خانه های کودکی را هرچند سست و قدیمی، دوست خواهی داشت.
به هر حال، اینجا هم خانه ی توست ژنرال استرزل!
