ماه رمضون امسال نتونستم روزه بگیرم
چون هر لحظه ناخودآگاه بغضامو قورت میدم مثل زهر مار میمونه
تف به این زندگی که تو رو داره من و داره این احساس مزخرف رو داره
میخام بغضامو، داغمو فریاد بزنم میخام عزاداری کنم واسه تو واسه خود نمیشه نمی زارم اونقدری که
این مصیبت برام بزرگه عزاداری کنم!
پی نوشت: چقدر تلخم این روزها
