و چه تنها

روزهایش از پی هم گذشتند.

گاهی با امید و گاهی…

همسفری شاید…

افسوس…

قصه ی تنهاییش را گذاشت و گذشت.

نکته : چه خوب می شد اگه می تونستیم دنیا و آدما رو با چشم دلمون ببینیم و بشناسیم.

[جامعه وبلاگ نویسان بوشهر] فرستادن به فیسبوک فرستادن به بالاترین فرستادن به دنباله
نوشته بعدی : »
نوشته پیشین : «

بوشهری و وبلاگ نویس هستید؟ رایگان ثبت نام کنید !

وبلاگ نویسان بوشهری از رمضان میگویند