طلب
فکر کنم کلمه عشق رو بیشتر از هر کلمه
دیگه ای شنیده باشید!بعد از گذشت این همه سال و قرن و با وجود این همه عالم و عارف
و عاشق،هنوز که هنوزه بشر نتونسته به یه تعریف واحد یا لا اقل شبیه راجب عشق
برسه!هرکسی از ظن خود شد یار من از درون من نجست اسرار من.
عشق مطلق خداست.هر عشق دیگه ای لطفیه که خدا به بندش میکنه برای اینکه بتونه بیشتر
رنگ خدایی به خودش بگیره!
واسه رسیدن به عشق خدا باید طلب
کرد.باید از خدا عشقشو طلب کرد.طلب کرد و طلب کرد طلب کرد!خدا گاهی واسه عاشقاش
ناز میکنه تا نیاز کردنشون رو ببینه!عشق واقعی هم جز این نیست!جز طلب کردن بدون
هیچ توقعی.اونی که عاشقه دیگه نباید به خودش فکر کنه!باید ذوب بشه در معشوقش!باید
پا بذاره روی هرچی که هست،خواه غرور خواه
هر چیزی شبیه غرور.
عشق زمینی هم باید شبه به عشق الهی
باشه.درسته معشوق خدا نیست ولی تمرینی هست واسه خدایی تر شدن!عاشق باید کار خودشو
بکنه.عاشقی کنه!طلب کنه!صبر کنه!درسته معشوق خدا نیست وشاید خدایی برخورد نکنه ولی
عاشق باید کار خودشو کنه!خدا هوای عاشق هایی رو که خدایی عاشقی میکنن داره.یا به
عشقشون میرسن یا به چیزی بالاتر ویا به هر دو.
دست از طلب ندارم تا کام من برآید .یا
تن رسد به جانان یا جان زتن درآید
