امروز داشتم 
دفتر خاطرات روزانه سال های قبل رو میخوندم و میخندیدم 
عجب اوشکولی بودم من
که یدفعه
چشمم به تاریخ ۲۷ تیر افتاد
بالا ش یه فلشه قرمز بود
که نوشته بودم بدترین روزه زندگیم…
چه زود گذشت هیچوقت اون روز رو یادم نمیره…
فوت خسرو شکیبایی بازیگر مورد علاقم
واسه همین اون روز رو که به بدترین شکل بهم خبر دادن عجیب گریه کردم چون کارم از بغض گذشته بود… همه تو خونمون تعجب کردن… داستان از این قرار بود
ساعت ۲ ظهر بود
خوابیدم که یک ساعت بعد منو به طرز فجیعی بیدار کردن
گفتن این اتفاق افتاده اولش فک کردم خوابم واسه همین هیچی نگفتم وقتی بیدار شدم 
دیدم شبکه ۲ داره فیلم کیمیا به یاد خسرو شکیبایی بخش میکنه(اینو زیر نویس کرد)
این بود که اون روز در حد مرگ حالم گرفته شد 
و این شد که تصمیم گرفتم به یادش بنویسم
چون من هنوزم به یادشم
هر پنجشنبه همینجور که واسه پدر بزرگم فاتحه میخونم واسه خسرو شکیبایی هم میخونم
خسرو شکیبایی
واسه من
هنرمندی جذاب بود
بیشتر از همه شخصیتش
و
صدایه دلنشینش منو مجذوب خودش کرده بود
آخ یادش که می افتم …
خسرو شکیبایی
واسه من
یه هنرمند فراموش نشدنیه.
و امروز ۲۷ تیر ماه که مصادف با فوت خسرو شکیبایی هستش
و بهانه ی دوباره س واسه من تا درباره ش بنویسم
دوس دارم همگی اینجا
تو وبلاگه من
دوباره بیادش باشیم
پس اگر با من موافقی نظرتو بنویس ؟؟؟
