امروز دلم تنگه واسه کی خودمم نمی دونم .اما خیلی دلم تنگه یه چندوقته که فک می کنم فاصلم با خدا زیاد شده اما دارم کم کم سعی می کنم کوتاه ترش کنم نمی دونم اگه خدا رو نداشتیم چکار می کردیم چون خدا تنها کسی هست که هر وقت می خوای میاد پیشت و تنهات نمیزاره خدایا قربون خداییت که تو چه قدر خوبی.
دلیل این همه تنهاییم و دل تنگیم فک کنم اینه که یه روزای یه عالمه دوست و رفیق دور و برم بود هرجا میرفتم دوستایی داشتم یعنی هیچوقت تنها نبودم همیشه بهم میگفتن تو چرا این همه دوست و رفیق داری.اما ای داد الان هیشکیو ندارم این عادت رو نداشتم که بخوام برا دوستام درد ودل کنم برعکس همیشه به درد و دل همه دوستام گوش می دادم و همیشه باهاشون بودم هیچوقت تنهاشون نزاشتم همیشه با یه چنداتیشون با هم بودیم خوش بودیم می گفتیم می خندیدیم مهمونی می رفتیم اما الان خیلی وقته که هیچ کدوم از این برنامه ها نیست خیلی دور و برم خلوت شده هر روز تنها تر از قبل .
از این دلتنگی رفتم به چندتا وبلاگ سر زدم ندیدم یکی با دلخوش بنویسه همه ناراحتن همه شاکین امان از دست این روزگار .یه مدت بود با یه گروه وبلاگ نویس آشنا شده بودم و دلم خوش بود که دوستای جدید پیدا کردم دیگه تنها نیستم و حداقلش هر چندوقتی ساعتای خوب وخوشی و دارم ،اما چند وقته که دیگه از این گروه هم خبری نیست و یه جورایی انگار تفرقه افتاده بینشون همشون ناراحتن تا اونجاییکه یه بعضیا وبلاگشون می بندن که شکر خدا امروز رفتم دیدم یکی برگشته خدا کنه که بازم این جمع دوباره متحد باشن .
پ ن ۱:خیلی وقت بود که تیکه کلامم شده بود خدا رو شکر اما نمی دونم این روزگار لعنتی چیکار کرده باهام که باز میگم ای روزگار و یه آهی هم می کشم .
