حسرت پرواز

یاد خدا آرام بخش دلهاست

چند یاد چمن و حسرت پرواز کنم
بشکنم این قفس و بال و پری باز کنم

بس بهار آمد و پروانه و گل مست شدند
من هنوز آرزوی فرصت پرواز کنم

خار حسرت زندم زخمه به تار دل ریش
چون هوای گل و مرغان هم آواز کنم

بلبلم، لیک چو گل عهد …

	[جامعه وبلاگ نویسان بوشهر]
	نوشته بعدی : افطار ۲۴ شهریور ۸۸ »
	نوشته پیشین : « سر کاری چپل
	بوشهری و وبلاگ نویس هستید؟ رایگان ثبت نام کنید !