وقتی اصلا انتظارش رو نداری!؛

وقتی متوجه میشی وقت و انرژی و اعتبار و حتی آبروت رو برای کسایی ریسک کردی که براشون ارزشی نداری، اونوقته که باید توی سیاست هات تجدید نظر کنی و دوباره به خودت نهیب بزنی که:
احســـــــان! دست از ایده آل دیدن دنیا بردار!!

پی نوشت
۱) مشکل از جامعه ست یا از من؟فرق نداره!مهم اینه که نه من مال این جامعه م نه این جامعه مال من!!
۲) دلم میخواد همین الان شروع کنم به دویدن، جهتش مهم نیست! فقط برم و دور بشم از این دنیا!
برم تا جایی که این دنیا تموم بشه، اما افسوس که زمین به طرز احمقانه ای گرده!!

ساعت ۵ صبح، هفتم خرداد

	[جامعه وبلاگ نویسان بوشهر]
	نوشته بعدی : خاطرت آید که آن شب (عارف) »
	نوشته پیشین : « حرف ( دکتر علی شریعتی )
	بوشهری و وبلاگ نویس هستید؟ رایگان ثبت نام کنید !

پرتال فروشگاه ساز اینترنتی بازارگاه N�o foi poss�vel encontrar o ficheiro pretendido.