آرزو کردم ، بیایی کنار پنجره تا باران ببارد و باز شعر مسافر خاموشی خود را بشنوی… اما دریغ از رفتن ، که رفتن راز غریب زندگیست…
رفتی…
رفتی پیش از آن که باران ببارد…
قدر اطرافیانتون رو بدونین…
شاید فردا نباشیم… نباشد… نباشید…
…………………………………………………………………………………….
نکتهی عکاسی:
وقتی در حال عکس گرفتن هستی به فکر و احساست توجه نشان بده…
