و اما قضیه سینمای بوشهر…
حاج یحیی مردی مایه دار و دنیا دیده بود که در بوشهر هم تجارت میکرده و هم عکاسی داشته.سال ۱۲۹۸ شمسی (۱۹۲۱م) حاج یحیی شیرازی صاحب عکاسخونه فیروزی به تشویق و ترغیب افراد متمول شهر که پس از سیر و سیاحت در کشورهای خارجی با سینما آشنا شده بودند،اقدام به تأسیس سالن سینما کرد. سینمای حاج یحیی جنب منزل «فرخندهپی» و در پشت مسجد شیخ سعدون قرار داشت. این ساختمان دو طبقه در طبقه همکف به سمت میدان، در ورودی داشت که این مکان،دفتر عکاسخانه فیروزی بود او یک آپارات صامت مارک کمپانی «پاته» و چند حلقه فیلم از فرانسه وارد کرد و در محله کوتی (دقیقا توی کوچه روبروی اماکن) در خانهای مجاور عکاسخانه خود سینما را به راه انداخت که به سینمای «حاج یحیی عکاس» معروف شد.معمولا کارهای روتوش و تحویل گیری فیلم خام توسط حاج یحیی فیروزی انجام میگرفت و در طبقه بالا،تاریکخانه عکاسی قرار داشت که رضا،فرزند یحیی فیروزی کار ظهور و چاپ فیلمهای ۱۲۰ را انجام میداده.
مردم به ویژه جوانان بوشهری از سینما استقبال کردند. حاج یحیی، از استقبال مردم بوشهر دلگرم شد و روزی دو بار صبح و عصر سالن سینما را دایر و فعال نمود. سالن سینما همیشه پر از تماشاگر بود.
حاج یحیی با دعوت از اهالی روشنفکر بوشهر، برای آنان فیلم نمایش میداد فیلمهای نمایش داده، سیاه و سفید و ۳۵ میلیمتری و به صورت سریالی اکران میشد. نمایش سریالی هم به این صورت بود که در یک هفته چند پرده از یک فیلم نمایش داده میشد و هفته دیگر چند پرده دیگر پخش میگردید.
چند ماهی از فعالیت سینمای حاج یحیی گذشت(میگن ۶ ماه) و بازار سینما داغ بود اما رقبای حاج یحیی به کمک افرادی به سالن حملهور شدند و ضمن تعطیل کردن نمایش فیلم، دست به تخریب و آتش سوزی سینما زدند. حاج یحیی عکاس، دل خسته و خسارت دیده و اندوهگین مصلحت را در آن دید که عطای سینما را به لقایش ببخشد و به عکاسی و تجارت خود بپردازد.
به نقل از: علی غلامی بازیگر قدیمی تئاتر بوشهر
