به نام بخشنده ی بزرگ
داور برحق
به نام خداوند ایثار و انصاف
خارم اگر از خاری
خارم تو مپنداری
دانم که مرا با گل
یکجا تو نگهداری
گل را تو به آن گویی
که از عشق معطر شد
آن گل که فقط گل بود
در حادثه پرپر شد
سودای تو را دارم
من از دل و از جانم
گفتند که پیدا شو
دیدند که پنهانم
گفتند که پیدا کن
خود را با تو را باهم
گفتم که پیدا هست
در هر نفس آدم
پیداست و من پنهان
من در تن و او در جان
یک آن نظری کردم
در خود گذری کردم
دیدم که نه در دوری
نزدیک تر از نوری
در راه عبور از تو
من این همه دور از تو
یک عمر نیندیشم
هی هات تو در پیشم
چشم است که بینا نیست
در عشق اینها نیست
