راه می بینم در ظلمت ، من پر از فانوسم

دنیا بازتاب آینه ی درون ماست

حصاری که دور خود ساخته ایم ، نباید های رفتاریست که ریشه درون ما دارد و از خود ما

سرچشمه می گیرد. نباید هایی که به میزان شناخت و برداشتی که از رفتار ما وجود دارد و

انتظار می رود که از این حصار نباید های خود ساخته عبور نکنیم .

پا را فراتر از گلیم نهادن

این بدان معنا نیست که رفتار خود را کنترل نکنیم ، بلکه بدان معناست که  ما باید به گونه ای

باشیم که دیگران برای ما حد و اندازه تعیین نکنند .

به من میگن پات رو از گلیمت درازتر نکن ، ولی نمی دونن که گلیماشون واسه پای من کوچیکه .

نباید ها را پُتکی کرده اند و بر سرمان فرو می آورند .

خداوند لعنت کند آنکه را حرف ن را در الفبای ما گذارد تا همه چیز را نفی کنند .

با همه ی نفی ها ، با همه ی نهی ، با همه ی نباید ها :

می روم بالا تا اوج ، من پر از بال و پرم .

پ . ن ۱ ) هیچ چیز بی ربط نیست !

پ . ن ۲ ) یار بیگانه مَشو تا نَبُری از خویشم .

پ . ن ۳ ) من از صدای پچ پچ واژه ها پشت دیوار نبودنم می ترسم .

[جامعه وبلاگ نویسان بوشهر] فرستادن به فیسبوک فرستادن به بالاترین فرستادن به دنباله
نوشته بعدی : »
نوشته پیشین : «

بوشهری و وبلاگ نویس هستید؟ رایگان ثبت نام کنید !

پرتال فروشگاه ساز اینترنتی بازارگاه No foi possvel encontrar o ficheiro pretendido.