تو بعدازظهرهایی که فقط سیگار میچسبه وچای ، تنها میتونی کنار پنجره بنشینی و ماشینها و آدمهایی رو که دارن از طول و عرض خیابون عبور میکنن تماشا کنی و هی سیگار بکشی و هی چای بخوری وبه هیچ چیز فکر نکنی ، حتی به خودت ، حتی به دور و برت، اصلا هم به این فکر نکنی که چقدر بدبخت هستی، اونقدر بدبخت که شاید تا حالا هیچکس اینقدر بدبخت نبوده، چرا ؟ خوب معلومه ، وقتی از یه دنیا به این بزرگی ، با این همه نعمات و مواهب و رنگها و اصوات و طعمها و…. دلت فقط به یه چایی و یه سیگار و صدای ماشین ها و عبور ادمها خوش باشه ، بدبخت نیستی؟؟
اصلا مگه سهم من و تو بیش از اینه؟آخه تو تبعیض الهی وقتی خدا داشت چیزای خوب رو برای نورچشمی هاش کنار میذاشت و همه مصیبتهای عالم رو به من و تو میبخشید ، ما که نبودیم تا اعتراض کنیم.اصلا بر فرض اونجا هم بودیم ، نه صدامون به جایی میرسید، نه حرفمون خریدار داشت ، آخه یه طرف دعوا خداوند عز و وجل و تبارک و تعالی بود و یه طرف دیگه یه بنده یه لا قبای پیزوری.اصلا این همه سال غرغر کردیم و نق زدیم ، مگه به جایی رسیدیم؟سهممون از این دنیا فقط حسرت، فقط آه با یه استکان چایی و پک های پی در پی سیگار.وتو این سکوت محض و تو این بی رنگی و بی صدایی مطلق، فقط باید نشست و منتظر شد.منتظر بود و دید کی دوره این تبعید لعنتی تو این دنیا تموم میشه .گرچه شک دارم اون دنیا هم وضعمون تغییری بکنه.بهر حال خدا همیشه همون خدا و بنده هم همیشه همون بنده است.
جعبه سیگارم رو برمیدارم تا یه سیگار دیگه دود کنم، آه نه! سیگارام تموم شده.
یک عمر شکر کردیم پاسخی نشنیدیم ، اما حالا چقدر زود خدا جواب ناشکری هامو داد. حالا دیگه برام مونده فقط چای ، فقط پنجره.
پاورقی ها:
۱- این احتمالا آخرین باریه که بطور رسمی در سال ۸۸ آپ میکنم ( البته بجز پستهای سفر مجازی که امیدوارم اشکالی در کار پیش نیاد) بنابر این سال نو مبارک
۲- انشاالله سال بسیار پر باری پیش رو داشته باشین همتون.
۳- سفر مجازی که یادتون نرفته؟هان؟یکشنبه شب بیست و سوم اسفند ساعت حدود ده همین جا
۴- یه بار پدرم نصیحتم میکرد و میگفت که : پسرم ، مال دنیا ارزش نداره ، پول مثل چرک کف دست میمونه، یه روز داری ، یه روز نداری، مثلا خود من ، یه وقتایی بوده که حتی یه شاهی پول هم تو جیبم نبوده ، اما در عوض یه وقتایی هم شده که لنگ دو شاهی پول بودم.
و من این گفته پدرم را همیشه باور داشته ام.
۵- توضیح اینکه شاهی واحد پول قدیمی ایران بود که معادل یک بیستم ریال است.من هنوز چند تا از اون ده شاهی های قدیمی رو تو خونه دارم.
۶-اگر عمری بود پست بعدی میبینمتون
۷- باقی بقایت جانم فدایت.
