اولین سد دوقوسی جهان در حوالی طبس ،
جائی به نام کریت قرار دارد که بیش از ۷۰۰ سال قدمت دارد . یکی دیگر از مناطق زیبا
و دیدنی در نزدیکی طبس ، خرو (kharv) است
اینو بگم که روستای خرو چیزی حدود بیست
تا بیست و پنج دقیقه تا خود طبس فاصله داره از روستا یه راه فرعی و خاکی داره که
تا سیل بند ادامه داره و شما به رودی با آب گرم می رسید .چیز جالبش اینه که از
تمام دیواره های اونجا آب می زنه بیرون سوای آبی که از سرچشمه می آد و این آبها با
توجه به اینکه از کجا رد میشن و آیا سطحی هستن یا از عمق زمین بیرون میان ، درجه
حرارت اونها فرق میکنه…وقتی پیاده و پابرهنه وارد آب میشی ، توی چند قدم شاید
آبش کاملا خنک باشه …اما قدم بعدیت توی آبی باشه که گرمه و دلچسب…اینجا به نام
آبگرم مرتضی علی مشهوره.
در جاده طبس که به سمت بیرجند حرکت
می کردیم ، اسامی بعضی مناطق را به مانند مناطق استان های خوزستان و بوشهر دیدم مانند
شیبان ، نایبند و … این موضوع برایم جالب بود.
درخت در این منطقه بسیار قابل احترام
است به طور مثال پاجوش درختان مثل جاهای دیگر جدا نمی گردد و همان پاجوش ها در
کنار درخت رشد می کنند و یا مورد دیگری که دیدم مغازه ای بود که برای ساخت آن به
جای قطع درخت ، دیوار و سقف خود را جابجا و باز نموده بود .
شب کویر را هم که دیگر نمی شود توصیف
کرد ، زیبایی وصف ناشدنی داشت ، انگار که در کویر آسمان به تو نزدیک است ، ستاره
ها را می توانی با دست لمس کنی ، قوس آسمان در کویر بسیار دیدنی است ، گنبد مینا
در اینجا گفتنش مصداق دارد .
در نزدیکی طبس ، جایی بود که در زیر
نخلستان ، شالیزار برنج بود ، چیزی که تاکنون نه دیده بودم و نه شنیده بودم که این
موضوع خیلی عجیب بود ، هر چند این سرزمین شب های خنک و روزهای گرم دارد ولی با
وجود اینهمه دوگانگی برازنده است که نام این سرزمین را سرزمینی با یک بام و دو هوا
نام نهاد.
دیدن بقایای زلزله سال ۵۷ نیز ناراحت کننده بود و آدم را به تفکر وا می داشت
.
