همه از بوشهر گفتند و نوشتند، من نیز هم!!
… همیشه یکی از دغدغه های هم سن و سالهای من توی بوشهر نبودن تفریح سالمه.
کلا برنامه ی هر شب ما شده رفتن به پارک شُغاب و خوردن اسنک!
نهایت تنوعی که در کار صورت میگیره اینه که مثلا امشب اسنک کالباس بخوریم، فرداشب گوشت!!
خلاصه اینکه تحقیق و تفحص کردم دیدم برای خروج ار بحران دو راه وجود داره.
راه اول اینه که مسئولین همتی کرده و فکری به حال این وضع بی تفریحی بوشهر کنند.
که حالا ما بی خیال راه اول میشیم و راه دوم رو بررسی میکنیم.(کس نخارد پُشت من…!)
راه دوم هم اینکه برگردیم به چهل پنجاه سال پیش و بازی های بومی رو زنده کنیم، اونموقع که هیچ امکاناتی نبود حتی اینترنت و فیلم و سریال و … جوونای بوشهری چطور وقت تفریحشون رو پر میکردن؟
در اینجا من فقط یک بازی از بازی های بومی رو معرفی میکنم، باشد که به جوونای قدیم اقتدا کنیم!
بازی دَلمون دَلینا
مواد لازم:
دو تیم چهار پنج نفره + یک عدد اسک (هسته) خرما + یک عدد پتو یا ملحفه
روش بازی:
یکی از تیم ها اسک خرما و ملحفه رو در اختیار داره، تیم اول دستها رو زیر ملحفه میبرند و اسک خرما رو توی دست یکی از اعضاء قایم میکنند و بعد دستاشون رو بالا میارن.
حالا تیم مقابل باید حدس بزنه که اسک خرما توی دست کیه؟
(چون تعدادشون زیاده این وسط مشورت هم میتونن کنن)
در صورتی که تیم دوم درست حدس زد، تیم اول اسک خرما و ملحفه رو تقدیم تیم دوم میکنه و الان نوبت تیم اوله که حدس بزنه اسک خرما توی دست کیه.
با هر حدس اشتباه تیم، یک امتیاز برای تیم مقابل ثبت میشه،
این بازی ادامه پیدا میکنه تا اینکه طرفین خسته بشن یا اینکه یکی جر زنی کنه و دعوا بشه، اونموقع تیمی که امتیاز بیشتری داره برنده اعلام میشه.
چند بازی بومی بوشهر
قلازنگ، چوب کیلی، قوتول(یک قل دو قل)، خر من چند مَنه، بوات پیرن یا جهال؟، دختر شاه پریون
پی نوشت
ایده ی نوشتن این مطلب امشب وقتی که توی پارک شغاب نشسته بودم به سرم زد!!
در پایان چند تا از عکس های بوشهرم
بوشهر / بهمنی / عمارت ملک
شخصی، متاسفانه بهترین عکسم از بوشهر رو هیچوقت توی وبلاگ نمیذارم، عکسی که عاشقشم!
