در پست قبلی از باغ شوکت آباد بیرجند گفتم ، این باغ از باغ های زمان قاجاریه می باشد و حدود ۸/۵ هکتار وسعت دارد ، درختان کاج بسیار تنومند و بزرگی در این باغ وجود داشت که جلوه زیبایی به ان داده بود . البته در شهر بیرجند در هر قسمتی که می نگریستی درختان کاج هویدا بود . گل نرگس ، زعفران و عناب هم از جمله محصولات این شهر و منطقه به شمار می رود.
یک روز که برای بازدید از موزه وقف بیرجند رفته بودم به هنگام صحبت با مسئول آنجا متوجه شدم که مدیرکل اوقاف این شهر ، بوشهری است و اتفاقاً مدیر مسئول یکی از نشریات نیز می باشد ، اسمش را شنیده بودم ولی خودش را از نزدیک ندیده بودم . تصمیم گرفتم که برای دیدنش بروم .
با رویی گشاده پذیرای ما شد ، آن روز خیلی خوشحال بودم ، دو نفر از جنوب غرب ایران ، همدیگر را در شمال شرق کشور ملاقات می کنند .
خوشرو ، آرام و با حوصله بود به گونه ای که آرامش خاصی به آدم می داد د در خصوص یکسری مسائل به صحبت پرداختیم و بحث به باغ شوکت آباد رسید ، می گفت که درختان آنجا را که باغ های موقوفه است هرس کرده ایم و حدود ۲۰ تن حاصل هرس این درختان بوده است و اکنون این باغ آماده پذیرایی از گردشگران و مشتاقان می باشد .
از ایشان خداحافظی کرده و به باغ مذکور رفتم . آرامش عجیبی بر آنجا حکمفرما بود ، کاج های بلند نظاره گر قدوم تاریخ در این باغ بوده اند .
خوشحال بودم که این روحانی( حمزه جمالی) هم استانی ، در این منطقه باقیات صالحاتی برای خود به جای گذاشته چرا که احیا یک باغ پر از درخت یعنی احیا حیات نسل های آینده .
در این برهوت توجه به محیط زیست ، برخودم واجب دانستم که این اقدام ارزشمند ” روحانی سبز اندیش” را اطلاع رسانی ننمایم .
موزه مردم شناسی بیرجند هم دیدنی بود . ای کاش همه ما بتوانیم زیبایی های ایران عزیزمان را ببینیم .
ایران دیدنی است ، دیده ایمان را بیشتر باز کنیم .
