قلعه ریشهر
دیروز داشتم به این فکر می کردم که این قلعه رو عجب جای ایده آلی ساخته شده. اصلا دست رسی بهش واسه دشمن و متجاوزین خیلی سخت هست. آخه میدونی؟ اگه از راه های هوایی، مثلا از شمال قعله بخوان حمله کنن، پدافند های نیرو هوایی خیلی راحت میزننشون. اگه از سمت جنوب بخوان حمله کنن که بازم پدافند های سمت نیروگاه مزاحمشون هست. از سمت شرق و یا غرب هم که ماشالا پدافند های سپاه نمیذاشت. حالا اگه میخواستن از راه زمینی حمله کنن، از راه غرب که اصلا امکانشو نداشت. از سمت شمال و جنوب هم که راه نداره. فقط میمونه راه برج که اونم سمت شرق قلعه قرار داره که بازم چند تا مانع جلوشون هست. مثلا اینکه از سمت شیراز اگه میخواستن بیان که باید از برازجون رد می شدن که واویلا بود. حالا برازجون رو رد میکردن، پلیس راه اصلی رو چی کار میکردن؟ حالا به حساب خودشون اونم رد میکردن، پلیس راه قدیم رو میخواستن چی کار کنن. حالا اگه از اون مانع ها هم رد میشدن، اونا که جاده رو بلد نیستن. قبل از اینکه برسن به قلعه سر اون پیچ ۹۰ درجه که اول میچیچه سمت راست بعد ۹۰ درجه میپیچه دست چپ. اون که دیگه عمرا. مطمئنا اونجا چون هیجانشون برا حمله بالا بوده، قاعدتا سر پیچ نمیتونن کنترل کنن و میرن توی همین دره که پایین پیچ هست. از راه دریا هم که فقط یه راه داره اونم ماشالا بچه های سپاه میدونن چی کار کنن. خلاصه خیلی مهندسی کار کردن. با اینکه امکانات نبوده ولی قابل تحسین هست.
پ ن۱: من به شخصه از بعضی چیزا نمیتونم راحت بگذرم. کاری هم ندارم که طرف مقابل ناراحت میشه یا هر چیز دیگه. ولی امروز فهمیدم که بعضی از اطرافیانم آدم های کوتاه فکری هستن. اینجور آدما عقلشون تو چششون هست. فقط به ظاهر مسئله نگاه می کنن، نه به باطن. هیچ دلیل قانع کننده ای هم برای حرف اشتباهی که زدن ندارن.
پ ن ۲: به مدت یک هفته میریم جای یحیی کار کنیم. خدا بهمون رحم کنه. قبل از اینکه میخواست بره گفت یه کارت شارژ ۵ تومانی بگیر که میدونم هر دو دقه زنگ میزنی. خوشم میاد خوب شناختتم. مخلصیم.
