سرگذشت غم انگیز یک کشتی (رافائل)

۱ : در ابتدا به این سایت سری بزنید : خانه وبلاگ نویسان بوشهری

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

این مطلب رو توی یکی از سایتها که داشتم دنبال یه موضوع درباره کشتی های مسافری میگشتم پیدا کردم. و چون دیدم که اسم بوشهر و بوشهری توشه گفتم واسه شما دوستای عزیز هم بزارمش تا شما هم بخونید .

سرگذشت غم انگیز یک کشتی ( رافائل ) که تو زمان خودش توی بوشهر تک بوده .

عکسی از دو کشتی معروف ایتالیایی رافائل و میکلانژ

اونهایی که تا به حال به بوشهر مسافرت کرده باشند حتما اسم رافائل به گوششون خورده.پیتزای رافائل ، ساندویج رافائل و … اما شاید هیچکدوم ندونن که چرا این همه اسم رافائل همه جا به چشم می خوره ؟ رافائل کی بوده که این قدر مردم این شهر دوستش دارن؟

رافائل یک کشتی بود که سر گذشتی غم انگیز ولی شنیدنی داره.

۳۱ سال پیش محمد رضا شاه دو تا کشتی توریستی به نام های رافائل و میکلانژ از ایتالیا میخره. میکلانژ از رافائل خیلی کوچیکتر بود . رافائل بزرگ بود و با عظمت .یک کشتی با شکوه با همه امکانات تفریحی که تو زمان خودش نظیر نداشت. یک کشتی با سالنهای سینما و تئاتر.زمینهای ورزشی .استخر .هتل .تالارهای باشکوه .رستوران … هیچ کدوم از کشورهای پیشرفته اون زمان همچین کشتی رو نداشتن.میگن روزی که رافائل از ایتالیا به سوی ایران حرکت میکنه مردم ایتالیا با اشک رافائل رو بدرقه میکنند.چون کشورشون مثل ایران پول دار نبود و رافائلی رو که خودشون ساخته بودند مجبور بودند به ایران بفروفشند. رافائل در میان اشک و اندوه ایتالیا رو ترک کرد و زیبا و خرامان به سوی ایران پیشرفت . البته میکلانژ هم همراه رافائل به ایران اومد اما میکلانژ به هیچ عنوان با رافائل قابل مقایسه نبود.

سرانجام رافائل و میکلانژ به ایران رسیدن . میکلانژ رو به بندر عباس فرستادند و رافائل رو به بوشهر .

به آبهای نیلگون خلیج همیشه فارس.

همه در برابرزبیایی و شکوه رافائل شگفت زده شده بودند. و الحق که ایتالیایی ها حق داشتند به خاطر از دست دادنش گریه کنند.

حالا دیگه رافائل مال ایران بود و خیلی ها برای دیدینش به بوشهر میومدن، تا مدتی رو هرچند کوتاه تو این کشتی بگذرونن. جشنهای زیادی تو تالارهای رافائل برگزار میشد.

رافائل تو اون زمان تک بود.

تا اینکه انقلاب شد و طولی نکشید که ایران درگیر جنگ با عراق شد.همون سالها ایتالیا میکلانژ رو خرید و به ایتالیا برگردوند. رافائل اما هدف موشکهای عراقی قرار گرفت و اگرچه قابل تعمیر بود اما هیچکش نفهمید چرا کسی اینکار رو برای نجات رافائل انجام نداد. همه تجهیزات و مبلمان لوکس رافائل به یغما رفت و سرانجام رافائل آروم آروم به زیر آب رفت.اون روز مردم بوشهر که اومده بودند برای آخرین بار ببینش گریه میکردن.آخه همه رافائل رو دوست داشتن.

رافائل غرق شد یا غرقش کردند ؟ سوالی بود که هیچ وقت پاسخ داده نشد.رافائل رفت تا ته آبها تا قصه غصه هاش رو فقط به ماهی ها بگه. شاید برای همینه که حالا اطراف رافائل پر از ماهیه.اینو میشه از ماهیگیر هایی که برای صید ماهی میرن اونجا پرسید.اونایی که رفتن اونجا میگن دیدن رافائل با اون همه عظمت زیر آب آدم رو منقلب میکنه .یه جورایی تن آدم میلرزه.

الان سالها از اون ماجرا میگذره ولی همچنان اسم رافائل رو تو بوشهر همه جا میبینی و میشنوی.اما این پایان داستان رافائل نبود .حالا پس از سالها مسوولین تصمیم گرفتن که رافائل رو از آب بیرون بیارن . نه برای اینکه بخوان اونو احیا کنن .

نه!

حالا با این سرگذشت معلوم نیست که سر این کشتی عظیم و زیبای اون زمان چی قراره بیاد ؟؟؟ من که ندیدم کشتی رافائل رو اما ۵-۴ سال پیش به همراه مدرسه رفیتم گردش و از قضا گفتیم بریم سوار یه لنج بشیم تا دورمون بده . ناخدای لنج هم بردمون تا نزدیکی همین کشتی ( رافائل ) با اینکه چیزی از این کشتی عظیم نمونده بود اما راست گفته نویسنده این مطلب با دیدن خرابه های این کشتی عظیم باز هم دل آدم میگیره و غصه میخوره که چرا مسئولین استان فکری نمیکنن و راه چاره ای پیدا نمیکنند تا بتونند دوباره این کشتی رو بازسازی کنند ؟ نمیگیم دوباره بندازینش توی آب تا بخواد مثل سابق باشه . نه . میتونید بقایاش رو بازسازی کنید و توش رو یه موزه درست کنید . یه همت بلند  میخواد و یه اراده و یه یا علی که این کار رو انجام بدین .

شما مسئول عزیز . شما هم استانی عزیز . با همه هستم چرا فکری برای آبادانی شهر و استانمون نکنیم ؟؟؟ به خدا میتونیم دست به دست هم با کمک همدیگه استانی رو درست کنیم تا به بهترین شکل ممکن بشه و همه غبطه این استان رو بخورن .

حتی میتونیم یه استان مجازی داشته باشیم . استانی که تو خوب بودن ومهمان نوازی و خونگرمی شهره عام و خاص هستش  .

__________________________________________________________________

اینم یکی از نامهای قدیمی سرزمین من شهر من بوشهر

در عصر هخامنشی از تمدنهای بزرگ در ایران تمدن لیان بوده‌است که برخی به اشتباه نام آن را از نام‌های بوشهر می‌دانند. طبق آثار کشف شده در منطقه باستانی هلیله و ریشهر نام این سرزمین ژرمانسیکا بوده‌است. همچنین در آثار باستانی شوش از این بندر نام برده شده‌است. در زمان اسکندر نام آن به موزامبری تغییر یافت .

_____________________________________________________

جملاتی کوتاه از آنتونی رابینز :

۱٫  آنچه سرنوشت ما را تعیین میکند ، شرایط زندگی مان نیست ، بلکه تصمیم های ماست .

۲٫  هرگاه گرفتن تصمیم مهمی را دشوار یافتید ، بدانید که علتش فقط یم چیز است و آن این است که تصور روشنی از ارزشهای زندگی خود ندارید .

۳٫ فرق آدمهای موفق و ناموفق در آنچه که دارند نیست ، بلکه در این است که با توجه به امکانات و تجربیات خود چه می بینند و چه میکنند .

۴٫ تنها چیزی که موجب خاطر جمعی انسان در زندگی میشود این است که بدانید هر روزی که میگذرد به طریقی پیشرفت کرده اید .

۵٫ فراموش نکنید که زندگی مجموعه ای از لحظات است . میتوانیم لحظاتی را برای خود بیافرینیم که موجب تعالی ما باشد نه این که محدودمان کند .

__________________________________________________

با آرزوی موفقیت برای تک تک دوستانی که برای کارشناسی ارشد امتحان دادن . امیدوارم همگی شما موفق باشید .

	[جامعه وبلاگ نویسان بوشهر]
	نوشته بعدی : قلعه ریشهر »
	نوشته پیشین : « مسابقه
	بوشهری و وبلاگ نویس هستید؟ رایگان ثبت نام کنید !