چه روز خوبی بود. تا حالا این همه ظرف تو عمرم نشسته بودم 
خوش گذشت. جای دوستان خالی. از احسان هم یه عکس گرفتن که الان خیلی خر کیف شده.
اوضاع یه جوری داره میگذره که بعضی وقتا آدم کلافه میشه. شلوغ شدن بد موقع مغازه و تنها بودن و انجام دادن اون همه کار با هم، یه کم سخته. جالبش اینجاست که وقتی پویا یا مهرداد میاد دیگه هیچ مشتری ییی دیگه نمیاد. جالب ترش اونجاست که تو اوج گرفتاری بچه ها مراسم های تفریحی برگزار می کنن. تولد، فلافلی، ساحلی …… ولی وقتی بیکاری هیج خبری از این مراسمات نیست.
از یه سری اتفاق های کوچیکی که میافته بد جور ناراحت میشم. ولی این نیز بگذرد. فردا رو بچسب.
پ ن: رانندگی پشت ۲۰۶ SD اتوماتیک چه حالی میده. مخصوصا وقتی حالت دنده دستی رو انتخاب کنی. دست علی تمدن درد نکنه. حال عجیبی داد امروز.
