محله بهبونی
محلی که توی بوشهر دنیا اومدم اسمش هست محله بهبونی،
آدمهای جالبی داشت و داره، دلم براشون تنگ میشه، هر آدم در محل ما یه اسم شناسنامه ای داشت و یه اسم مستعار، حتی اونای هم که اهل محل نبودن و هرِِزگاهی به محل میومدن تا سری به اقوامشون بزنن یه اسمی براشون میزاشتن ،
گذاشتن اسمهای مستعار دلایل مختلفی داشت،
مثلا با توجه به شخصیت آدمها انتخاب میشد، یادم میاد به یه پسری که هرزگاهی میومد توی محل خونه مادر بزرگش میگفتن ”حمال بیکار” ، چندین سال بعد با این حمال بیکار از نزدیک آشنایی پیدا کردم و باورتون نمیشه که این اسم چقدر به این آدم میخوره اصلا انگار اون بچه ها که این اسم رو برای این آقا انتخاب کرده بودن روانشناس بودن،
البته ”حمال بیکار” الان دیگه کار پیدا کرده و مسافر قاچاق میکنه.
بعضی از اسمها مستعار از روی شغل شخص یا پدرش برداشته میشد، مثل ” عبدل اًو لیمو”
بعضی اسمها از روی قد و قیافه مثل ”محمود گردن٫محمود گوجیل٫علی اکبر ریش٫
دلم برای همه تنگ شده البته بجز حمال بیکار،
یاد محل بخیر
