الان که دارم این متن رو براتون می
نویسم،دعای جوشن کبیر پخش می شه… من نمی دونم این دعا چی داره ولی یه جورایی با
بقیه ی دعاها فرق داره. من همیشه این دعا رو دوست داشتم. یه جورایی یادمون می
ندازه که این ماه رمضان هم کم کم داره تموم می شه و باید قدر این شب های قدر رو
بدونیم.
این شب ها
مسلمان و کافر نمی
شناسه!!!
خوب و بد فرقی ندارن!!!
قلب سفید و سیاه نمی شناسه!!!
دل آفتابی و ابری فرقی نداره!!!
هر دلی با شنیدن این دعا می لرزه
… هر چشمی اشک می یاد… هر بغضی می ترکه!!!
بغض که ترکید…
دیگه تمومه. رسیدی
بهش…به چیزی که اون می خواست … که
برای خودش که نه !!! برای خودت می خواست.
دیگه الان اون قدر عزیز هستی که
هر چی بخوای، نه نمی گه!!!
الان هر گناهی که به ذهنت بیاد،
بخشیده می شه.
فقط کافیه به یکی از گناه هایی که
از شب قدر پارسال تا الان انجام دادی فکر کنی… فکر کردی !!!بخشیده شد !!!
