خوشه های خشم و نفاق
چند روز پیش وقتی که داشتم از اهواز به خانه بر می گشتم با موضوعی جالب برخوردم که هنوز هم ذهنم را درگیر کرده. تازه بود که سوار تاکسی شده بودم و گوشهایم داشت با آهنگی دلنواز از شجریان که همیشه در سفر همراه دارم، اخت می شد که ناگهان راننده پرسید:” مهندس شما خوشه چندی؟” هدفون را از گوشم در آوردم تا هم صدای راننده را بهتر بشنوم و هم اینکه اگر پاسخی داشته باشم با صدای بلند جواب ندهم. گفتم ” بله؟” و دوباره پرسید ” خوشه ی چند هستی؟” شنیدم که صحبت از خوشه بود اما نمی دانستم خوشه و اینکه عددی مربوط به آن یعنی چه و چه ربطی دارد این دو به هم و اصلا من از کجا باید می دانستم که شب قبل وقتی خوابیده ام دوباره تصمیمی جدید گرفته اند و صبح زود نشده در بلندگوها اعلام کرده اند. گرچه این چیز عجیبی نیست. یعنی شب بخوابی و صبح ببینی که قیمت چیزی بی ارزش مثل ” صابون و تاید و مواد شوینده” را ناگهان ده برابر کرده اند یا تو مجبور شده ای “نان” را به قیمتی گزاف تهیه کنی.
درست حکایت اصحاب کهف است و اینجا هم همان سرزمین عهد دقیانوسی و آفت زده و بیمار و هر روز به یک رنگ و نقش. خوب شد که با راننده بحثم نشد. آخر این خوشه یعنی چه که اول صبح دارد از من می پرسد و چنان گفتم “منظورتون چیه” که راننده جا خورد و انگار کسی که از فحش دادن پشیمان شده باشد به آرامی توضیح داد ” بابا شماره کد ملی ات رو باید اس ام اس کنی به فلان شماره و یه شماره برات میاد که نشون میده شما جزو کدوم خوشه آماری برای یارانه ها هستی” . . . و گفتم لعنت به این یارانه ها و اصلا هدفمند کردنش. دیگر تا آخر داستان را خواندم و هنوز راننده داشت توضیح می داد که ” من و شما جزو همون خوشه ۱ می شیم و فلان ” که من به این فکر می کردم اصلا این چه طرحی است که با آمدنش مردم را به چند دستگی انداخته ایم و همه را به مقایسه و حسادت یا اختلاف و نفاق کشانده ایم.
اینکه فلانی خانه و ماشین داشته باشد و سطح تحصیلاتش عالیه باشد و در خوشه ۳ قرار بگیرد و آن دیگری که فاقد اینهاست در خوشه ای دیگر، یعنی همان پاشیدن بذر جدایی و اختلاف در میان مردم. و دامن زدن به این آتش ها. و بالاخره به راننده گفتم ” شما فکر کردی یارانه بهت میدن؟ یا اگر بدن به چه دردی می خوره” و الی آخر. که دیدم راننده دیگر هیچ نگفت. و تا رسیدن به مقصد من ترجیح دادم که همان موسیقی روح نواز را بشنوم که هم از صدای آزار دهنده ی خروپف مسافر پشتی در امان باشم و هم دیگر از این اخبار به دور باشم.
